Szanowna Pani Aleksandro!

Piszę do Pani, bo jestem w rozterce. Nie umiem wyjaśnić pewnego problemu, który nie istniał dawniej. Wtedy – w czasach mojego uczęszczania na katechezę, aż do ukończenia studiów – wszystko w sprawie VI przykazania było jasne zarówno dla mnie, jak i dla wielu młodych ludzi. Bo gdy dyskutowaliśmy z duszpasterzem akademickim m.in. o tym, czy współżycie cielesne dwojga ludzi bez sakramentu małżeństwa jest moralne, czy też stanowi wypaczenie, to ksiądz nie wahał się z jednoznaczną odpowiedzią. Ale minęło wiele lat. Jestem już po sześćdziesiątce i też tak jak kiedyś dyskutuję ze studentami. Jakże inne jest jednak dzisiaj ich zdanie! Twierdzą, że pozamałżeńskie współżycie seksualne jest dla nich normą często praktykowaną, a matka i ojciec pozwalają im na to, akceptując pod wspólnym dachem partnera/partnerkę ich córki czy syna. Tak więc starsi współuczestniczą w grzechu młodych. Uważam, że rodzice w ten sposób niszczą przyszłość własnych dzieci. Tolerując teraz rozluźnienie obyczajów, już dziś tworzą nieszczęśliwe środowisko wychowawcze dla swoich przyszłych wnuków!

Może mój list przeczytają starsi, ogarnięci poczuciem winy. Proszę, zrozumcie swój błąd i postarajcie się naprawić krzywdę wyrządzaną dziecku, zarówno temu, które dziś jest już pełnoletnie, jak i temu, które za jakiś czas się narodzi.

Rodzice, miejcie odwagę ukazywać waszym dzieciom wartość czystości przedmałżeńskiej! Bo tylko ta, Chrystusowa, może przynieść obfite korzyści teraz i potem.

Jolanta z Zielonej Góry

Właściwie to mogłabym ten list wydrukować bez komentarza – są to sprawy dla katolika oczywiste. Polecam w tym miejscu czasopismo „Miłujcie się!”…

Niestety, czasem trudno jest zwracać uwagę ludziom już dorosłym, że źle czynią. Z czasem zrozumieją swój błąd. Smutne tylko, że takie zrozumienie może być nieraz bardzo bolesne.

Aleksandra