Cicha Noc to tytuł tegorocznych jasełek, które wystawiały dzieci ze Szkoły Podstawowej im. Żołnierzy AK Cichociemnych w Brzozowie. Co roku przed świętami Bożego Narodzenia organizujemy spotkanie opłatkowe,
w którym biorą udział nie tylko uczniowie naszej szkoły, ale również nauczyciele i pracownicy obecnie pracujący, jak i ci, którzy są już na emeryturze. Honorowymi gośćmi są ks. dr Jacek Bereziński - proboszcz
parafii Brzozów oraz przedstawiciele władz Gminy Iłów. Spotkania opłatkowe prowadzi nasz dyrektor mgr Andrzej Grabarek. Co roku staramy się przybliżyć historię narodzin Pana Jezusa w inny sposób. Inna
też jest zawsze dekoracja sali.
W tym roku jasełka składały się z czterech aktów. Każdy akt grała inna klasa, by jak najwięcej uczniów mogło zaprezentować swoje umiejętności aktorskie, a co najważniejsze - być blisko Pana Jezusa.
Łącznie wystąpiło 32 uczniów. Jasełka powtarzaliśmy w pierwszą niedzielę stycznia dla rodziców dzieci oraz dla lokalnej społeczności. Wszyscy oglądający bardzo wysoko ocenili nasz występ. Najbardziej
podobała się scena pasterzy, gdzie Baca - Tomasz Trafalski przybliżył historię grzechu pierworodnego. Bardzo dobrze zagrał też swoją rolę Tomasz Staniaszek, który wystąpił w roli króla Heroda. Najśmieszniejszy
jednak był pokaz chłopców z klasy piątej, którzy zaprezentowali swoje umiejętności akrobatyczne. Wszyscy aktorzy byli trafnie dobrani do swoich ról. Nawet Maryja i Józef w swej delikatności dobrze ukazywali
dobro i ciepło Bożych Rodziców. W miły nastrój wprowadzały kolędy, śpiewane przez wszystkich wykonawców. Mocniej zabiły nam serca, gdy swym cieniutkim głosem zaśpiewała Maryja - Karolina Jędrzejczyk kolędę
Nie było miejsca dla Ciebie.
Ten rok obchodzimy jako rok ludzi niepełnosprawnych, dlatego też zaprosiliśmy do naszej szkoły dzieci z Ośrodka Szkolno-Wychowawczego w Mocarzewie. Dzieci chętnie skorzystały z naszego zaproszenia
i obejrzały wystawiane jasełka.
Gościnnie wystąpiliśmy też w Gminnym Ośrodku Kultury w Iłowie podczas spotkania opłatkowego emerytów gminy Iłów. Mali artyści podobali się oglądającym i zostali nagrodzeni gromkimi brawami i drobnymi
upominkami, za które jeszcze raz serdecznie dziękujemy.
Na tym nie koniec naszych występów. Mamy jeszcze zaproszenie do Domu Dziecka w Giżycach i do Katolickiego Stowarzyszenia "Civitas Christiana" w Jamnie.
Wszystkim życzymy dużo radości i pogody ducha, jaką my przeżywamy.
Wędrówka od góry Hor ku Morzu Czerwonemu prowadzi na drogę okrężną, bo ziemia Edomu zamyka przejście. Lud traci cierpliwość. To późna faza pustyni. Zmęczenie szybko zmienia się w szemranie. Powraca zdanie: „Czemu wyprowadziliście nas z Egiptu, byśmy tu na pustyni pomarli?”. Pojawia się też pogarda dla manny: „pokarm mizerny”. Tekst odpowiada obrazem, że Pan zsyła węże „o jadzie palącym”. W hebrajskim stoi tu słowo powiązane z rdzeniem „palić” (śārāf), stąd tradycyjne „węże serafiny”. Ukąszenie obnaża bezradność. Wyznanie winy brzmi krótko: „Zgrzeszyliśmy”. Mojżesz modli się za lud. Odpowiedź Boga zaskakuje. Wizerunek węża ma stanąć wysoko na palu. Hebrajskie „sztandar, znak” to nēs. Wzrok podniesiony z ziemi przestaje krążyć wokół zagrożenia. Spojrzenie staje się aktem posłuszeństwa wobec słowa Boga. Nie ma tu miejsca na magię przedmiotu. Księga Mądrości dopowie później, że ratunek przychodzi od Boga, a znak jedynie kieruje ku Niemu (Mdr 16,6-7). Równie ważna pozostaje historia po latach. Król Ezechiasz rozbija „węża miedzianego”, bo lud pali mu kadzidło (2 Krl 18,4). Znak łatwo przechodzi w kult rzeczy. W samym brzmieniu hebrajskim pojawia się gra słów: wąż (naḥāš) i miedź (neḥōšet); stąd nazwa „Nehusztan”. Najstarsza lektura chrześcijańska widzi w tym typ krzyża. Justyn Męczennik łączy węża wyniesionego na palu z tajemnicą krzyża w „Dialogu z Tryfonem” (rozdz. 91). Augustyn, komentując słowa Jezusa o wężu z pustyni, tłumaczy ukąszenia jako grzechy, a węża wyniesionego jako śmierć Pana, na którą patrzy wiara.
W Rzymie okres Wielkiego Postu łączy się z odwieczną tradycją nawiedzania kościołów stacyjnych. Każdego dnia wierni odwiedzają jeden z wyznaczonych kościołów Wiecznego Miasta, by modlić się we wspólnocie (w dawnych czasach robiono to wraz z papieżem) i w ten sposób przygotować się do świąt Zmartwychwstania Pana. Pielgrzymowanie wiązało się z oddawaniem czci męczennikom, którzy przelewali krew za wiarę, a w każdym rzymskim kościele stacyjnym mamy ich relikwie.
W piątą niedzielę Wielkiego Postu kościołem stacyjny jest Bazylika św. Piotra, gdzie wierni zgromadzili się późnym popołudniem. Uroczystemu nabożeństwu przewodniczył kard. Mauro Gambetti, archiprezbiter Bazyliki, a uczestniczyli w nim kanonicy świątyni watykańskiej, liczni duchowni, siostry zakonne i wierni świeccy.
Krzyż na Giewoncie w Tatrach zostanie symbolicznie oświetlony na jedną minutę w rocznicę śmierci św. Jana Pawła II. Światło uruchomią zdalnie 2 kwietnia o godz. 21.37 pracownicy Tatrzańskiego Parku Narodowego.
Decyzję w tej sprawie podjął dyrektor TPN Szymon Ziobrowski po konsultacjach z radą naukową parku – ciałem doradczym złożonym z ekspertów i osób związanych z regionem. – Iluminacja będzie miała charakter symboliczny jako odpowiednik minuty ciszy. Zostanie przeprowadzona przez Tatrzański Park Narodowy i pod jego bezpośrednim nadzorem – przekazał dyrektor.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
