Plotki, które krążyły od dłuższego czasu – o tym, że papież Paweł VI napisał dwa dokumenty, w których rezygnował z urzędu następcy św. Piotra – zostały potwierdzone. O istnieniu takich pism powiedział w wywiadzie dla dwutygodnika „Araberara” emerytowany prefekt Kongregacji ds. Biskupów kard. Giovanni Battista Re. Ujawnił także, że w latach 90. XX wieku pokazał je św. Janowi Pawłowi II. O ich istnieniu dowiedział się ponadto w 2003 r. ówczesny prefekt Kongregacji Nauki Wiary kard. Joseph Ratzinger.
Pisma Pawła VI o rezygnacji z urzędu były warunkowe. Dotyczyły tylko sytuacji, której się obawiał, tj. takiej, w której przez dłuższy czas nie byłby w stanie pełnić urzędu ze względu np. na chorobę. W 1967 r. papież Montini przeszedł w Watykanie operację przy pełnym znieczuleniu, a w takich sytuacjach zawsze istnieje pewne ryzyko, że pacjent się nie wybudzi. Ostatecznie pisma te nigdy nie zostały wykorzystane, bo Paweł VI był w pełni świadomości do końca życia.
Pierwsze pismo Pawła VI było skierowane do Kolegium Kardynalskiego i obwieszczało jego rezygnację. Drugie – było zaadresowane do pełniącego w tym prawdopodobnym czasie obowiązki sekretarza stanu. Paweł VI prosił w nim „watykańskiego premiera”, aby przekonał Kolegium Kardynalskie do przyjęcia jego rezygnacji.
Końcowe wersety Księgi Micheasza brzmią jak modlitwa wspólnoty i jak hymn o przebaczeniu. Prorok działał w VIII w. przed Chr. i patrzył na krzywdę oraz rozpad ładu w Judzie. Pada prośba: „Paś lud swój laską”. Obraz pasterza jest w Biblii językiem troski i odpowiedzialności. Laska pasterska służyła do prowadzenia trzody i do obrony przed drapieżnikiem. Słowa o samotnym mieszkaniu „w lesie, pośrodku Karmelu” przywołują Karmel, pasmo górskie nad Morzem Śródziemnym, kojarzone z zielenią i z tradycją Eliasza. Baszan i Gilead przywołują krainy dobrych pastwisk po wschodniej stronie Jordanu. Modlitwa prosi o bezpieczne zamieszkanie i o Boże działanie „jak za dni wyjścia z Egiptu”. Potem brzmi pytanie: „Któż jest Bogiem jak Ty”. To gra słów, bo imię Micheasz znaczy „Kto jest jak JHWH?” (Mîkāyāhû). Tekst używa kilku nazw zła, aby nazwać winę bez jej pomniejszania. Bóg „nie trwa w gniewie”, bo ma upodobanie w łaskawości (ḥesed). Obraz „zdeptania win” pokazuje Boga jako Zwycięzcę, który odbiera złu władzę. Obraz „wrzucenia w głębokości morskie” mówi o usunięciu bez możliwości odzyskania; morze oznacza tu otchłań. W wypowiedzi przeplata się forma „On” i „Ty”, jak w modlitwie, która przechodzi od opowiadania do bezpośredniego zwrotu. Pojawia się też słowo „reszta” (še’ērît), czyli ocaleni, którzy wracają do Boga. Werset końcowy mówi o wierności (ʾĕmet) wobec Jakuba i o łaskawości wobec Abrahama, „jak przysiągłeś naszym ojcom od dawnych dni”.
Zespół będzie wyjaśniał wszelkie sprawy związane z osobami pokrzywdzonymi
Jak wygląda życie codzienne Kościoła, widziane z perspektywy metropolii, w której ważne miejsce ma Jasna Góra? Co w życiu człowieka wiary jest najważniejsze? Czy potrafimy zaufać Bogu i powierzyć Mu swoje życie? Na te i inne pytania w cyklicznej audycji "Rozmowy z Ojcem" odpowiada abp Wacław Depo.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.