Reklama

Niedziela Przemyska

Siostra od Bożej Miłości

24 czerwca w domu generalnym Zgromadzenia Sióstr Służebniczek Najświętszej Maryi Panny Niepokalanie Poczętej w Starej Wsi, pod przewodnictwem abp. Adama Szala odbyła się sesja zamykająca na szczeblu diecezjalnym proces beatyfikacyjny służebnicy Bożej, s. Roberty Babiak.

Niedziela przemyska 28/2021, str. VI-VII

[ TEMATY ]

proces beatyfikacyjny

S. Roberta Babiak

S. Roberta Babiak (1905 – 1945)

S. Roberta Babiak (1905 – 1945)

Przebieg procesu beatyfikacyjnego na szczeblu diecezjalnym

Proces beatyfikacyjny służebnicy Bożej s. Roberty Babiak na szczeblu diecezjalnym rozpoczął się 30 czerwca 2014 r. W ciągu minionych 7 lat odbyło się 35 sesji Trybunału, w czasie których przesłuchano świadków życia i opinii świętości Służebnicy Bożej. Wśród nich – pomimo czasu, jaki upłynął od śmierci s. Roberty – znalazło się 8 świadków „de visu”. Z nich do dzisiaj żyje już tylko jeden. W 2006 r., gdy sprawa procesu beatyfikacyjnego była w fazie przygotowań, poprzednia przełożona generalna, m. Mariola Karaś, zwróciła się z prośbą do abp. Józefa Michalika o wyznaczenie delegata i notariusza do przesłuchania żyjących jeszcze sióstr, które osobiście znały s. Robertę. Dzięki temu udało się przesłuchać 26 sióstr, z których 18 nie dożyło pierwszej sesji procesu, ale ich zeznania – zgodnie z przepisami Prawa Kanonizacyjnego – mogły zostać dołączone do akt procesowych.

Bazę dla dalszego postępowania procesowego stanowi też pieczołowicie gromadzona przez wiele lat i zabezpieczona dokumentacja dotycząca służebnicy Bożej s. Roberty. Potwierdza ona duchowe piękno i opinię świętości towarzyszącą s. Robercie za życia, przy śmierci i pogrzebie, a także w późniejszym czasie.

Efekt pracy włożonej w zebranie dowodów świętości życia, praktyki cnót i łask otrzymywanych za wstawiennictwem służebnicy Bożej s. Roberty, zawarty jest w liczącym prawie 2,5 tys. stronic archetypie akt procesowych, wraz z załączonymi egzemplarzami ważniejszych publikacji wydanych drukiem.

Wkrótce transumpt akt – wraz z tłumaczeniem na język angielski – i jego tzw. kopia publiczna, zostaną zawiezione do Rzymu, do Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, gdzie toczyć się będzie dalszy ciąg procesu beatyfikacyjnego.

Aktualność duchowego przesłania Służebnicy Bożej

Siostra Roberta – Zofia Babiak urodziła się 24 czerwca 1905 r. w Brandwicy k. Rozwadowa (dzisiejszej Stalowej Woli). Tam w latach 1903-12 przebywali jej rodzice: ojciec Jerzy, który pracował wówczas w folwarkach należących do Lubomirskich, oraz matka Katarzyna z domu Kowalska.

Reklama

Rodzinną miejscowością Babiaków było Stubienko k. Przemyśla, dokąd powrócili w 1912 r. Na ich życie i kształtowanie postaw religijnych miała wpływ – wynikająca ze struktury demograficznej tych terenów – kultura chrześcijańskiego Wschodu i Zachodu, bowiem ojciec był obrządku greckokatolickiego, a matka – łacińskiego. Zosia, wychowana w atmosferze gorliwej pobożności, mając zaledwie 4 lata przeżyła wielkie pragnienie przyjęcia Komunii św., a do sakramentu Eucharystii przystąpiła w wieku 9 lat – 17 maja 1914 r. w kościele parafialnym w Stubnie.

W 1924 r. podjęła starania o przyjęcie do Zgromadzenia Sióstr Służebniczek Najświętszej Maryi Panny Niepokalanie Poczętej w Starej Wsi, lecz wstąpiła dopiero w 1929 r., po śmierci ojca. W następnym roku przyszła do Zgromadzenia również jej młodsza siostra Michalina – s. Cypriana (zmarła w 2006 r.).

Siostra Roberta w drugim roku nowicjatu została skierowana na placówkę do Przemyśla, celem uzupełnienia podstawowego wykształcenia. Na skutek zmiany miejsca zamieszkania, wojny, słabego zdrowia i innych przeszkód, ukończyła tylko 4-klasową szkołę ludową, lecz do szkoły chodziła zaledwie przez półtora roku – do klasy pierwszej i czwartej. 19 marca 1932 r. złożyła pierwszą profesję zakonną, a 19 marca w 1937 r. śluby wieczyste.

Siostra Roberta odznaczała się wielką gorliwością w modlitwie i realizacji swojego powołania zakonnego. Do otoczenia odnosiła się z pokorą, prostotą i miłością, co jednało jej powszechną sympatię. Cierpienia duchowe i fizyczne przeżywała z poddaniem się woli Bożej, cicho i pogodnie. Nawet w ostatnim stadium choroby interesowała się sprawami sióstr, udzielając im rad oraz wspierając modlitwą. Zmarła w opinii świętości 12 lipca 1945 r. w domu generalnym w Starej Wsi i została pochowana na miejscowym cmentarzu.

Reklama

Siostra Roberta Babiak została obdarzona darem przeżyć mistycznych. Od 1933 do 1940 r. przeżywała ciemną noc ducha, dostąpiła też łaski mistycznych zaślubin z Panem Jezusem ukrzyżowanym.

Służebnica Boża s. Roberta jest przykładem wielkodusznego przyjmowania woli Bożej w codziennym, nawet pełnym cierpienia życiu, wierności obowiązkom stanu i modlitwie, która usposobiła jej serce na przyjęcie tak wielu łask i zjednoczenia z Bogiem w stopniu przekraczającym przeciętność.

Życie duchowe s. Roberty Babiak najkrócej można określić jako całkowite przylgnięcie do Boga – Miłości. Przypadło jej żyć w pierwszym półwieczu XX wieku – okresie dwóch wojen, kiedy świat pogrążał się w chaosie rewolucji bolszewickiej i faszystowskiej ideologii. W tym okresie Bóg odsłania w posłannictwie s. Faustyny Kowalskiej źródło ocalenia w swoim miłosierdziu, natomiast w posłannictwie żyjącej w tym samym czasie s. Roberty Babiak przypomina największe przykazanie – miłości Boga i bliźniego, bo ocalenie człowieczeństwa w człowieku może przynieść jedynie przebaczająca miłość, która ma źródło w Bogu. Duchowe przesłanie dotyczące miłości Boga i bliźniego powierzone siostrze Robercie przed 70 laty jest bardzo aktualne w dzisiejszym świecie; przypomina, że odnowa świata może się dokonać tylko przez wierność w wypełnianiu przykazania miłości Boga i bliźniego.

2021-07-07 11:38

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

#KrwiodawstwoŻycia - codzienne rozważania na lipiec

2022-06-30 09:20

[ TEMATY ]

#KrwiodawstwoŻycia

Miesiąc lipiec zawsze był w tradycji Kościoła poświęcony czci Krwi Chrystusa, co podkreślali również w swoich różnych przemówieniach i kazaniach ostatni papieże, m.in. św. Jan XXIII, św. Jan Paweł II, Benedykt XVI. Natomiast dzień 1 lipca był uroczystością liturgiczną dla całego Kościoła, aż do reformy liturgicznej Soboru Watykańskiego II, który połączył tę uroczystość z uroczystością Bożego Ciała i dlatego od tej pory obchodzimy uroczystość Ciała i Krwi Pańskiej.

Jednakże duchowa Rodzina Krwi Chrystusa, do której należy kilka zgromadzeń zakonnych (m.in. Misjonarze Krwi Chrystusa, Adoratorki Krwi Chrystusa, Misjonarki Krwi Chrystusa) oraz wiele świeckich wspólnot (m.in. Wspólnota Krwi Chrystusa, Stowarzyszenie Krwi Chrystusa), ma ten przywilej, że każdego roku dnia 1 lipca obchodzi uroczystość odpustową Przenajdroższej Krwi Chrystusa. Stąd poprzez te zgromadzenia zakonne oraz wiele grup świeckich jest również dzisiaj rozpowszechniane to nabożeństwo do przenajdroższej Krwi Chrystusa, szczególnie w miesiącu lipcu, w którym odmawia się litanię do Krwi Chrystusa, nazywaną „nabożeństwem lipcowym” (analogicznie do nabożeństwa majowego i czerwcowego).

CZYTAJ DALEJ

Uratowała niejednego kapłana

2022-07-04 15:48

[ TEMATY ]

diecezja kielecka

Apostolat Margaretka

Katarzyna Dobrowolska

- Nie wiem, czy zdajecie sobie sprawę, ilu może uratowaliście księży, biskupów, osób. konsekrowanych swoją modlitwą. Nie chodzi o ratunek przed upadkiem, ale również o to, że waszą modlitwą dodajecie nam siły i nadziei – mówił bp Marian Florczyk w kościele na Ślichowicach do Margaretek.

Ks. bp Marian Florczyk dowiedział się, że w parafii bł. bp. Jerzego Matulewicza działa wiele wspólnot Apostolstwa Modlitwy za kapłanów i zapragnął spotkać się i wspólnie pomodlić z nimi – mówił proboszcz ks. kan. Bogdan Pękacki, witając przybyłych przedstawicieli wspólnoty z parafii oraz z sąsiednich, m.in. z parafii św. Franciszka i Hiacynty, katedry, Ducha Świętego, Bożego Miłosierdzia, z Chęcin – modlących się za kapłanów. - Czujemy tę modlitwę, jest ona nam bardzo potrzebna – mówił proboszcz.

CZYTAJ DALEJ

Bp Miziński po spotkaniu sekretarzy generalnych Episkopatów Europy: Trwający synod to doświadczenie nowe, otwarte na przyszłość, potrzebne

2022-07-05 09:38

[ TEMATY ]

synod

Karol Porwich/Niedziela

Synod biskupów o synodalności był głównym tematem dorocznego spotkania sekretarzy generalnych Konferencji Episkopatów Europy organizowanego przez Radę Episkopatów Europy (CCEE). W obradach, które miały miejsce od 30 czerwca do 3 lipca br. w Zagrzebiu w Chorwacji, wziął udział sekretarz generalny Konferencji Episkopatu Polski bp Artur Miziński.

Sekretarz Generalny Konferencji Episkopatu Polski, podsumowując czterodniowe obrady, powiedział, że podczas spotkania w Zagrzebiu podkreślano, że w ten sposób odbywający się synod o synodalności to „zjawisko nowe, otwarte na przyszłość, potrzebne". Jak dodał, to „czas refleksji Kościoła nad samym sobą i próba wyciągnięcia wniosków, które by pomogły w tym, aby każdy wierny mógł czuć się coraz bardziej częścią tego Kościoła, mając określone zadanie i odpowiedzialność za jego misyjnośćˮ.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję