Reklama

Niedziela Małopolska

Czas łaski

Każdy jubileusz skłania do refleksji nad przeszłością, wyraża wdzięczność oraz wytycza pewne punkty na przyszłość – powiedział o. dr Eligiusz Dymowski, franciszkanin.

Niedziela małopolska 39/2024, str. IV

[ TEMATY ]

Kraków

MFS/Niedziela

Obyśmy nigdy nie zapomnieli o drugim człowieku – apelował o. Norbert Cebula

Obyśmy nigdy nie zapomnieli o drugim człowieku – apelował o. Norbert Cebula

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Parafia Stygmatów św. Franciszka z Asyżu w Krakowie – Bronowicach Wielkich świętowała w dniach 16-17 września jubileusz 800-lecia stygmatyzacji serafickiego o. Franciszka.

Wystawa

W poniedziałkowe południe aulę WSD Ojców Franciszkanów pw. św. Bonawentury wypełnili zaproszeni goście, którzy przybyli z różnych stron Polski. Zebrani uczestniczyli w otwarciu wystawy filatelistycznej Franciszkańska kolekcja na jubileusz 800. rocznicy Stygmatów św. Franciszka. Witając gości, pomysłodawca wydarzeń o. dr Eligiusz Dymowski, proboszcz i gwardian, podkreślił: – Wystawa naprawdę imponująca, bo łączy dwie postacie tak ważne w Kościele – św. Franciszka i św. Jana Pawła II.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

W imieniu Prowincji Matki Bożej Anielskiej Zakonu Braci Mniejszych w Polsce za zorganizowanie jubileuszowych wydarzeń w bronowickiej parafii, zarządowi Małopolskiego Okręgu Polskiego Związku Filatelistów i Klubowi „Cracoviana”, podziękował o. Krzysztof Bobak, franciszkanin, Minister Prowincjalny.

Reklama

Na wystawie, którą w auli WSD można zwiedzać do końca września, znajdują się m.in. znaczki pocztowe, kartki z wydrukowanymi znaczkami, listy z obiegu, kartki beznominałowe, przybliżające życie i działalność św. Franciszka. Część ekspozycji dotyczy św. Jana Pawła II – w związku z 45. rocznicą I pielgrzymki papieża Polaka do ojczyzny. Przybliżając ideę wystawy i prezentowane zbiory, Jerzy Duda, prezes Klubu „Cracoviana”, zwrócił uwagę m.in. na najstarsze znaczki pocztowe (z lat 20. XX wieku) z wizerunkiem Biedaczyny z Asyżu. Wystawie towarzyszy publikacja przybliżająca przekazane w ekspozycji treści.

Sesja

W otoczeniu cennych eksponatów odbyła się sesja naukowo-duszpasterska. Jej moderatorem był o. Stanisław Mazgaj, franciszkanin. Otwierając konferencję, o. Krzysztof Bobak przypomniał rocznice świętowane w związku z życiem i działalnością św. Franciszka i zauważył: – Te wszystkie jubileusze dowodzą, że św. Franciszek jest wielką postacią, że to z pewnością zostało zaplanowane przez Pana Boga i nie dzieje się z przypadku.

Rozpoczynając wykład pt. „Parafia pw. Stygmatów św. Franciszka w Krakowie – Bronowicach Wielkich. Uzupełniony zarys dziejów”, o. Eligiusz Dymowski podkreślił: – Każdy jubileusz skłania do refleksji nad przeszłością, wyraża wdzięczność oraz wytycza pewne punkty na przyszłość, włączając się w ten sposób w dzieło przodków, chroniąc je i strzegąc dla przyszłych pokoleń. Z tego punktu widzenia jubileusz to czas łaski dany przez Boga człowiekowi, aby ten mógł radować się, czynić dziękczynienie, przepraszać i zanosić błagania do Pana historii i Pana ludzkich sumień.

Reklama

Proboszcz przybliżył dzieje Bronowic Wielkich. Pokazał, jak wokół wybudowanej kaplicy tworzyła się parafia, jaką rolę pełnią w tej wspólnocie franciszkanie. – Zmienia się świat, zmieniły się Bronowice, przez długie wieki służyły królewskiemu miastu, jego władzom i Kościołowi – zaznaczył o. Eligiusz. I przekonywał: – Nigdy nie brakło w tej społeczności ludzi mądrych i światłych, którzy swoją postawą, patriotycznym zaangażowaniem i propagowaniem chrześcijańskich wartości, wciąż mogą wpływać na duchowy kształt Polski…

Pieczęć

Temat „Duchowość cierpienia w ujęciu Apostoła Pawła” przedstawił o. dr Edmund Urbański, franciszkanin, a dr Patrycja Gąsiorowska mówiła o stygmatyzacji i stygmatykach z perspektywy XXI wieku, zaznaczając: – Kościół bardzo ostrożnie podchodzi do zagadnienia stygmatów – nie neguje, ale też niekoniecznie je aprobuje. Ojciec dr hab. Marian Zawada, karmelita, zaprezentował temat: „Mistyka stygmatów na podstawie doświadczenia św. Franciszka z Asyżu”. Podkreślił m.in., że we współczesnym świecie stygmaty mają również charakter społeczny, eklezjalny. Zauważył, że 800-lecie stygmatów św. Franciszka to znakomita okazja, aby powrócić do prawdy, że miłość Boża potrafi rozpromienić człowieka, nie tylko ducha, jego duszę, ale także ciało. Przekonywał: – Stygmaty to swego rodzaju pieczęć Boskiej miłości, która zawładnęła duchem człowieka i jednocześnie znak maksymalnego upodobnienia do Boga.

Temat „Św. Franciszek i franciszkanie w gościnie u polskich romantyków” przedstawił prof. dr hab. Bogusław Dopart, a dr Jerzy Duda – referat: „Święty Franciszek – jego dzieła i stygmaty w kolekcjonerstwie”. Prezentowane wykłady (zostaną opublikowane w książce upamiętniającej wydarzenie) uświadomiły słuchaczom, jak szerokie jest spektrum tematów związanych ze św. Franciszkiem, że jego życie nadal inspiruje nie tylko chrześcijan.

Apel

Reklama

Wieczorem uczestniczący w cyklu jubileuszowych wydarzeń modlili się podczas Mszy św., której przewodniczył o. Norbert Cebula, franciszkanin, Wikariusz Prowincji. – Sercem wdzięcznym i radosnym chcemy dziękować Bogu za serafickiego o. Franciszka, założyciela trzech zakonów. Tego, który tak umiłował Boga, że przez doświadczenie Jego męki i śmierci mógł stać się drugim Chrystusem – powiedział o. Eligiusz, rozpoczynając Mszę św. A o. Norbert Cebula zaznaczył: – Można powiedzieć, że niemal płynnie przechodzimy od ambony słowa naukowego do ambony słowa Bożego, a przede wszystkim do stołu Eucharystii.

W homilii o. Norbert apelował: – Bądźmy dzisiaj, kiedy wpatrujemy się w przykład Biedaczyny z Asyżu, również w naszym codziennym życiu zapatrzeni w Boga, który oddał za nas życie. Obyśmy nigdy nie zapominali o drugim człowieku, abyśmy zapatrzeni w Boga pełnego miłości i miłosierdzia także w swoim życiu kierowali się przede wszystkim miłością. Jeszcze tego wieczoru zebrani w kościele wysłuchali koncertu Stabat Mater G. B. Pergolesiego w wykonaniu zespołu Instrumentów Dawnych „Intrada”.

We wtorek 17 września jubileuszowe wydarzenie zakończyła uroczysta Suma odpustowa. W pięknej bronowickiej świątyni Eucharystii przewodniczył bp Damian Muskus, który w homilii przekonywał, że Kościół, podobnie jak św. Franciszek, powinien mieć twarz Chrystusa cierpiącego i zmartwychwstałego.

2024-09-24 14:12

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Autor książki „Bóg nie umarł” w Krakowie

W piątek wieczorem na Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie odbyło się spotkanie z dr Ricem Broocksem, autorem książki "Bóg nie umarł". W trakcie wydarzenia pisarz przedstawiał przybyłym dowody na istnienie Boga.

Na wstępie dr Brooks opowiedział krótko historię swojego nawrócenia, które miało miejsce na studiach. Opisał jak przykład ludzi wierzących zmienił jego podejście do istoty chrześcijaństwa.
CZYTAJ DALEJ

Modlitwa do Maryi, Królowej Pokoju

2026-03-04 09:02

[ TEMATY ]

modlitwa

Królowa Pokoju

Adobe Stock

Ave Regina Pacis, Królowa Pokoju w Santa Maria Maggiore

Ave Regina Pacis, Królowa Pokoju w Santa Maria Maggiore
Maryjo, Królowo Pokoju,
CZYTAJ DALEJ

Dlaczego cierpią i umierają ci, co zaufali Bogu?

2026-03-19 13:48

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

pixabay.com

Wiara uczy, że Bóg zawsze nas wysłuchuje: jednak nie zawsze spełnia nasze prośby, ale swoje obietnice. Bywa, że nie wiemy, o co prosić. Nie mając pełnej wiedzy – która przychodzi z czasem – modlimy się, ale nasze prośby są połowiczne, zawężone do momentu ich wypowiadania. Bóg tymczasem widzi szerzej, widzi nasze wczoraj, nasze dziś i wie, jakie będzie nasze jutro.

Był pewien chory, Łazarz z Betanii, ze wsi Marii i jej siostry, Marty. Maria zaś była tą, która namaściła Pana olejkiem i włosami swoimi otarła Jego nogi. Jej to brat, Łazarz, chorował. Siostry zatem posłały do Niego wiadomość: «Panie, oto choruje ten, którego Ty kochasz». Jezus, usłyszawszy to, rzekł: «Choroba ta nie zmierza ku śmierci, ale ku chwale Bożej, aby dzięki niej Syn Boży został otoczony chwałą». A Jezus miłował Martę i jej siostrę, i Łazarza. Gdy posłyszał o jego chorobie, pozostał przez dwa dni tam, gdzie przebywał. Dopiero potem powiedział do swoich uczniów: «Chodźmy znów do Judei». Rzekli do Niego uczniowie: «Rabbi, dopiero co Żydzi usiłowali Cię ukamienować i znów tam idziesz?» Jezus im odpowiedział: «Czyż dzień nie liczy dwunastu godzin? Jeśli ktoś chodzi za dnia, nie potyka się, ponieważ widzi światło tego świata. Jeżeli jednak ktoś chodzi w nocy, potknie się, ponieważ brak mu światła». To powiedział, a następnie rzekł do nich: «Łazarz, przyjaciel nasz, zasnął, lecz idę go obudzić». Uczniowie rzekli do Niego: «Panie, jeżeli zasnął, to wyzdrowieje». Jezus jednak mówił o jego śmierci, a im się wydawało, że mówi o zwyczajnym śnie. Wtedy Jezus powiedział im otwarcie: «Łazarz umarł, ale raduję się, że Mnie tam nie było, ze względu na was, abyście uwierzyli. Lecz chodźmy do niego». A Tomasz, zwany Didymos, rzekł do współuczniów: «Chodźmy także i my, aby razem z Nim umrzeć». Kiedy Jezus tam przybył, zastał Łazarza już od czterech dni spoczywającego w grobie. A Betania była oddalona od Jerozolimy około piętnastu stadiów. I wielu Żydów przybyło przedtem do Marty i Marii, aby je pocieszyć po utracie brata. Kiedy więc Marta dowiedziała się, że Jezus nadchodzi, wyszła Mu na spotkanie. Maria zaś siedziała w domu. Marta więc rzekła do Jezusa: «Panie, gdybyś tu był, mój brat by nie umarł. Lecz i teraz wiem, że Bóg da Ci wszystko, o cokolwiek byś prosił Boga». Rzekł do niej Jezus: «Brat twój zmartwychwstanie». Marta Mu odrzekła: «Wiem, że powstanie z martwych w czasie zmartwychwstania w dniu ostatecznym». Powiedział do niej Jezus: «Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem. Kto we Mnie wierzy, to choćby umarł, żyć będzie. Każdy, kto żyje i wierzy we Mnie, nie umrze na wieki. Wierzysz w to?» Odpowiedziała Mu: «Tak, Panie! Ja mocno wierzę, że Ty jesteś Mesjasz, Syn Boży, który miał przyjść na świat». Gdy to powiedziała, odeszła i przywołała ukradkiem swoją siostrę, mówiąc: «Nauczyciel tu jest i woła cię». Skoro zaś tamta to usłyszała, wstała szybko i udała się do Niego. Jezus zaś nie przybył jeszcze do wsi, lecz był wciąż w tym miejscu, gdzie Marta wyszła Mu na spotkanie. Żydzi, którzy byli z nią w domu i pocieszali ją, widząc, że Maria szybko wstała i wyszła, udali się za nią, przekonani, że idzie do grobu, aby tam płakać. A gdy Maria przyszła na miejsce, gdzie był Jezus, ujrzawszy Go, padła Mu do nóg i rzekła do Niego: «Panie, gdybyś tu był, mój brat by nie umarł». Gdy więc Jezus zobaczył ją płaczącą i płaczących Żydów, którzy razem z nią przyszli, wzruszył się w duchu, rozrzewnił i zapytał: «Gdzie go położyliście?» Odpowiedzieli Mu: «Panie, chodź i zobacz!» Jezus zapłakał. Żydzi więc mówili: «Oto jak go miłował!» Niektórzy zaś z nich powiedzieli: «Czy Ten, który otworzył oczy niewidomemu, nie mógł sprawić, by on nie umarł?» A Jezus, ponownie okazując głębokie wzruszenie, przyszedł do grobu. Była to pieczara, a na niej spoczywał kamień. Jezus powiedział: «Usuńcie kamień!» Siostra zmarłego, Marta, rzekła do Niego: «Panie, już cuchnie. Leży bowiem od czterech dni w grobie». Jezus rzekł do niej: «Czyż nie powiedziałem ci, że jeśli uwierzysz, ujrzysz chwałę Bożą?» Usunięto więc kamień. Jezus wzniósł oczy do góry i rzekł: «Ojcze, dziękuję Ci, że Mnie wysłuchałeś. Ja wiedziałem, że Mnie zawsze wysłuchujesz. Ale ze względu na otaczający Mnie tłum to powiedziałem, aby uwierzyli, że Ty Mnie posłałeś». To powiedziawszy, zawołał donośnym głosem: «Łazarzu, wyjdź na zewnątrz!» I wyszedł zmarły, mając nogi i ręce przewiązane opaskami, a twarz jego była owinięta chustą. Rzekł do nich Jezus: «Rozwiążcie go i pozwólcie mu chodzić». Wielu zatem spośród Żydów przybyłych do Marii, ujrzawszy to, czego Jezus dokonał, uwierzyło w Niego.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję