W gronie ponad 7 tysięcy wiernych – uczestników Pielgrzymki Diakonów Stałych do Rzymu – byli też nasi diecezjanie. W międzynarodowym spotkaniu, które odbyło się w Stolicy Apostolskiej w dniach 21-23 lutego, wzięli udział: diakon stały Adam Runiewicz oraz kandydat do diakonatu stałego Andrzej Szablewski z żoną Iwoną. Towarzyszyli im księża z Diecezjalnego Ośrodka Formacji Diakonów Stałych: dyrektor ks. dr Wojciech Oleśków oraz ojciec duchowny ks. dr Tadeusz Kuźmicki. Na obchody Roku Świętego 2025 przybyło w 2 dniach w sumie ok. 2500 diakonów. To dużo, ale i tak niewiele, biorąc pod uwagę fakt, że tę posługę na całym świecie pełni 47 tysięcy mężczyzn.

Bogaty plan

Rozpoczęło się piątkowymi katechezami w różnych językach, które odbyły się w kilku rzymskich kościołach parafialnych. Temat był związany z hasłem jubileuszu i dotyczył konkretnych znaków nadziei w posłudze diakonów stałych. Była też okazja do wymiany doświadczeń.

W sobotę odbyło się międzynarodowe spotkanie w Auditorium Conciliazione, którego temat był związany z hasłem Roku Jubileuszowego. Uczestnicy mogli posłuchać o doświadczeniach pełnienia posługi na różnych kontynentach, a także dowiedzieć się więcej o planowanych nowelizacjach w dokumentach o formacji do diakonatu stałego. Biskup Andrea Ripa, sekretarz Najwyższego Trybunału Sygnatury Apostolskiej, podkreślił, że powołanie diakonów polega przede wszystkim na głoszeniu Ewangelii i dawaniu świadectwa. Kilkugodzinne spotkanie pod hasłem: „Diakoni w Kościele synodalnym i misyjnym. Aby być świadkami nadziei” zaowocowało wymianą doświadczeń oraz wskazaniem horyzontów na przyszłość.

Wieczorem pielgrzymi spotkali się na czuwaniu modlitewnym w Auli Pawła VI: – Nabożeństwu przewodniczył kardynał Lazarus You Heung-Sik, prefekt Dykasterii ds. Duchowieństwa, z którym mieliśmy okazję porozmawiać i opowiedzieć o początkach posługi diakonów stałych w diecezji oraz o ośrodku formacyjnym – zaznacza Andrzej Szablewski. Czuwanie modlitewne zakończyło się odnowieniem przyrzeczeń diakonatu. Był to ważny i wzruszający moment dla diakonów i małżonek, które im towarzyszyły.

Porta Santa

Sobota była też czasem przeznaczonym na pielgrzymowanie do Drzwi Świętych w 4 papieskich bazylikach większych w Rzymie: św. Jana na Lateranie, św. Piotra w Watykanie, św. Pawła za Murami oraz Matki Bożej Większej na Eskwilinie. – Zanosiliśmy modlitwę za diecezję, polecaliśmy diakonów i kandydatów przygotowujących się w Diecezjalnym Ośrodku Formacyjnym – mówi Iwona Szablewska, której mąż przygotowuje się do święceń. Wieczne Miasto jest dobrze przygotowane na wydarzenia Roku Świętego. Zorganizowano wiele udogodnień dla pielgrzymów: – W Rzymie było wyraźnie widać i dało się odczuć, jak ważna jest celebracja tego roku. Została wydzielona droga pielgrzymki do Drzwi Świętych, której początek znajduje się u podnóża Zamku Anioła nad Tybrem. Mogliśmy korzystać z przygotowanych propozycji modlitwy i śpiewu psalmów oraz rozważań Pisma Świętego. Była też Litania do Wszystkich Świętych, kończąca się przy grobie św. Piotra wyznaniem wiary – wyjaśnia.

Kulminacyjnym momentem pielgrzymki była niedzielna Msza św. z obrzędem święceń diakonatu, której przewodniczył proprefekt Dykasterii ds. Ewangelizacji abp Rino Fisichella. Pierwszy raz bazylikę św. Piotra wypełniło ponad 2,5 tysiąca diakonów. – Wasza misja, misja diakona, która wyprowadza was ze społeczeństwa, aby ponownie w nie wprowadzić i uczynić je miejscem coraz bardziej gościnnym i otwartym dla wszystkich, jest jednym z najpiękniejszych przejawów Kościoła synodalnego i „wychodzącego” – napisał do przyszłych diakonów przebywający w szpitalu papież Franciszek, który pierwotnie sam miał przewodniczyć niedzielnej Eucharystii. Czas pielgrzymki był wypełniony modlitwą w intencji papieża, aby Pan Jezus umacniał go, otaczał swoją łaską i dał łaskę zdrowia.

Przyszłość to nadzieja

– Takie wydarzenia pozwalają dostrzec siłę Kościoła powszechnego i jednocześnie zobaczyć, co jest jeszcze do zrobienia w Kościele lokalnym. W tym roku minie 60 lat, od kiedy podczas Soboru Watykańskiego II przywrócono diakonat stały – mówi Andrzej Szablewski. – W Polsce jesteśmy na początku tej drogi. Osobiście odczuwam ciężar całej tej sytuacji, czegoś nowego, ale jednocześnie jestem szczęśliwy, że razem z moją małżonką wpisujemy się w historię Kościoła lokalnego – dodaje.

Spotkanie diakonów stałych było okazją do wymiany doświadczeń codziennej posługi, ale też łączenia życia rodzinnego z posługą głoszenia słowa i działalnością na rzecz bliźnich. Znamienne było, że w pielgrzymce wzięły udział również rodziny diakonów stałych, co umożliwiło wymianę myśli i interesujące rozmowy. – Powołanie do diakonatu stałego to wspólna droga, w której uczestniczy również żona diakona przez sakrament małżeństwa, będący fundamentem ich więzi. Spotkanie w Rzymie tak wielu kobiet: żon diakonów i kandydatów do diakonatu było okazją wysłuchania świadectw z posługi z różnych stron świata. Było to również piękne doświadczenie wspólnoty, która zanosiła do Pana Boga modlitwy we wszystkich językach, polecając w tak szczególnym miejscu diakonów, kandydatów do diakonatu i ich rodziny – mówi Iwona Szablewska. – Dla mnie to czas umacniania i pogłębiania wiary w sercu Kościoła. Udział we Mszy św. w Bazylice Świętego Piotra przy ołtarzu, który jest nad jego grobem, był ogromnym doświadczeniem powszechności Kościoła. Dla małżonek i rodzin uczestniczących w pielgrzymce organizatorzy przygotowali miejsca tuż przy ołtarzu. Z bliska mogliśmy modlić się, uczestniczyć i podziwiać piękno sprawowanej liturgii – wyjaśnia.

Formacja

Przygotowanie do przyjęcia święceń diakonatu w diecezji odbywa się w Diecezjalnym Ośrodku Formacji Diakonów Stałych, który został utworzony przez bp. Tadeusza Lityńskiego 26 września 2023 r. – W tym roku formuje się 5 kandydatów. Jeden kandydat jest na III roku, a 4 kandydatów jest na II roku formacji. Niedawno 2 osoby przyjęły posługę lektoratu – mówi ks. dr Wojciech Oleśków, dyrektor ośrodka. – Formacja do diakonatu trwa 3 lata i obejmuje wymiar ludzki, duchowy, intelektualny i pastoralny. Na początku jest okres propedeutyczny, który trwa 3 miesiące. Później następuje dopuszczenie osoby do grona kandydatów do diakonatu. W trakcie formacji kandydat otrzymuje posługi lektoratu i akolitatu, a na koniec III roku formacji – przyjmuje święcenia diakonatu – wyjaśnia ks. Oleśków.

Diakonem stałym może zostać mężczyzna żonaty. Kandydaci związani węzłem małżeńskim mogą być dopuszczeni do święceń nie wcześniej, niż po ukończeniu 35. roku życia i po 5 latach małżeństwa. Formacja intelektualna odbywa się w ramach Instytutu Filozoficzno-Teologicznego im. Edyty Stein w Zielonej Górze. Przykładowe zajęcia to: duszpasterstwo rodzin, teologia Caritas, ćwiczenia liturgiczne czy homiletyczne. – Zapraszamy kandydatów, którzy ukończyli studia teologiczne, są w ich trakcie lub ukończyli studia podyplomowe z teologii. W tym roku planujemy rozpoczęcie studiów podyplomowych w Zielonej Górze z myślą o formacji do diakonatu – mówi ks. Wojciech Oleśków.