Jakie będą owoce wizyty w Polsce tzw. Komisji Weneckiej, czyli Europejskiej Komisji na rzecz Demokracji, organu doradczego Rady Europy - nie wiemy, okaże się na początku marca, gdy jej członkowie przedstawią projekt opinii. Co prawda polskie władze (na których wniosek - a chodzi o zakończenie sporu wokół Trybunału Konstytucyjnego - komisja do Polski przyjechała) zapowiedziały, że opinia „zostanie wzięta bardzo poważnie pod uwagę” i „stanie się przedmiotem merytorycznej refleksji”, ale może być różnie. Wszak opinia nie jest wiążąca i nikt jeszcze wcześniej zaleceń tej komisji nie wprowadził.

Wiemy, że członkowie komisji spotkali się z przedstawicielami m.in. Sądu Najwyższego i Krajowej Rady Sądownictwa, marszałkami Parlamentu, ministrem sprawiedliwości i prezydentem, a także członkami samego Trybunału Konstytucyjnego. Ale nie wiemy, do jakich skłoniło ich to refleksji, czy przekonali ich przedstawiciele rządu, czy opozycji. Czego dowiedzieli się, jakie odnieśli wrażenie, czy uznają, że w Polsce demokracja jest zagrożona, czy przeciwnie - kwitnie, trudno dziś powiedzieć, bo nieznane są meandry myśli ekspertów ja tworzących. Dość powiedzieć, że komisja nie jeździ po Europie po próżnicy i często jest krytyczna.

Nie wiemy, czy zaleci Polakom np. - jak wynikało z przecieków i komentarzy - zmiany konstytucji, tak by sędziów TK Sejm wybierał teraz większością dwóch trzecich, a nie zwykła większością. Jeśli tak, stawiałoby to w trudnej sytuacji opozycję spod znaku PO i Nowoczesnej, przeciwstawiającą się takiej zmianie proponowanej właśnie przez Ruch Kukiza. Tego nie wiemy, ale przy okazji dowiedzieliśmy się sporo, w tym na temat prezesa TK.

Prezes co prawda mówił dziennikarzom rezolutnie, że „nie jesteśmy państwem w ruinie", mamy wybrany demokratycznie Sejm i rząd, a spory wokół sądów konstytucyjnych są normalne, ale swoje zrobił. Nie dopuścił mianowicie do spotkania z weneckimi ekspertami czwórki sędziów wybranych w tej kadencji Sejmu, zaprzysiężonych przez prezydenta, którzy chcieli przedstawić swoje stanowisko dotyczące sporu. Nowi sędziowie musieli czyhać na korytarzu, by na chwilę spotka szefa weneckiej delegacji.

Dlatego wydawać się może - czego symptomy widać było wcześniej - że prezes TK nie jest osobą bezstronną, apolityczną, która stara się rozwiązać konflikt wokół kierowanej przez siebie instytucji. Wprost przeciwnie: jest reprezentantem jednej ze stron konfliktu, która - jak Leonia Pawlak z Furtaków, sąsiadka Kargula - uważa, że sąd - sądem, ale sprawiedliwość musi być po naszej stronie.