Reklama

Osoby konsekrowane darem od Boga

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

2 lutego, w święto Ofiarowania Pańskiego, potocznie zwane świętem Matki Bożej Gromnicznej, przypada Dzień Życia Konsekrowanego. W tym dniu we wszystkich kościołach sprawowane były Msze św. w intencji osób konsekrowanych. Osoba konsekrowana to osoba ochrzczona, która przez profesję rad ewangelicznych odpowiedziała na Boże wezwanie w tym znaczeniu, że nie tylko „umarła” dla grzechu (Rz 6,11), ale wyrzekłszy się świata, żyje odtąd wyłącznie dla Boga, całe bowiem życie oddaje Jego służbie, szukając i miłując Boga, „który pierwszy umiłował” (J 4,10). Jej życie skupia się na naśladowaniu Chrystusa, czyli na przyjmowaniu wewnętrznej treści krzyża, którą jest radykalna miłość Boga i bliźniego - taką definicję podaje Paweł P. Ogórek OCD w Leksykonie duchowości katolickiej. Także słowa homilii wygłoszonej w łomżyńskiej katedrze o godz. 10.00 przez bp. Tadeusza Zawistowskiego skierowane były do osób poświęconych Bogu, do grona których Jan Paweł II zalicza: mnichów i mniszki, zakonników i zakonnice, członków stowarzyszeń życia apostolskiego, dziewice i wdowy (wdowców) konsekrowane, pustelników i członków instytucji świeckich (VC 7-12).
Już po raz ósmy przeżywamy razem z Kościołem Dzień Życia Konsekrowanego, które według encykliki Vita consecrata jest głęboko zakorzenione w Chrystusie - oparte na jego przykładzie i nauczaniu - powiedział na wstępie bp Zawistowski. Ten dar od Boga, jakim jest życie konsekrowane, obecny jest we wspólnotach Kościoła dzięki profesji - ślubom zakonnym. Dziękujemy Bogu za to, że poprzez stulecia nie brakowało ludzi, którzy wybrali drogę szczególnego naśladownictwa Chrystusa, co przejawiało się w wyborze życia czystego, ubogiego i posłusznego woli Boga. To osoby konsekrowane odpowiedziały na Chrystusowe „Pójdź za mną” i wybrały „przyrost życia wiecznego nad doczesnością” - dopowiedział. Boże powołanie jest tajemnicą, która nie jest kierowana do wszystkich ochrzczonych, ogółu ludzi dobrych i pobożnych. Jest ona impulsem, wezwaniem Chrystusa kierowanym do ludzi gotowych na rezygnację z życia osobistego, rodzinnego, którzy odpowiadają „tak” na życie w Kościele świętym w wymiarze zakonnym, na życie radami ewangelicznymi. Osoby wybrane przez Boga powinny zapuszczać „korzenie swego życia w Chrystusie i Nim żyć”. Osoby konsekrowane „świadome swej misji nadanej przez Chrystusa, zabiegają w bardzo intensywny sposób nie tylko o uświęcenie własne, ale również całego świata” (Antoni Józef Nowak, OFM, Osoba konsekrowana.... t. 1). Sobór Watykański II w Konstytucji dogmatycznej o Kościele mówi, iż życie zakonne należy do istotnych wymiarów Kościoła. Mimo wielości zakonów i zgromadzeń zakonnych ich źródło jest wspólne - Kościół sakramentalny, który zatwierdza, kieruje i tłumaczy bogactwo form życia zakonnego (KK 43).
A. J. Nowak pisze, że życie zakonne znajduje swój sens tylko w Kościele, Kościół zaś jest sakramentalną obecnością Chrystusa w tym konkretnym historycznym świecie. Kościół bez zakonów nigdy nie osiągnąłby takiej świętości, jak obecnie - powiedział podczas Eucharystii Biskup Tadeusz. Na zakończenie spotkania osoby konsekrowane odnowiły przyrzeczenia zakonne.
W naszej diecezji pracuje około 350 księży, funkcjonuje: 1 zakon męski, 5 zgromadzeń zakonnych męskich, 7 domów zakonnych męskich. Mamy 2 zakony żeńskie, 13 zgromadzeń zakonnych, 32 domy zakonne i 181 sióstr zakonnych. Nie wyobrażamy sobie świata bez osób konsekrowanych, które faktycznie żyjąc swą konsekracją, świadczą o Chrystusie i przybliżają Go ludziom. Może czasem ich pracy nie zauważamy, ale oni istnieją - modlą się, kontemplują, pokutują, pracują na na rzecz bliźnich. Fakt ich istnienia jest wyzwaniem dla świata, jest jego bogactwem i mostem łączącym ludzi z Ojcem niebieskim.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2004-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Wniebowstąpienie Pańskie

Niedziela podlaska 21/2001

[ TEMATY ]

wniebowstąpienie

Monika Książek

Czterdzieści dni po Niedzieli Zmartwychwstania Chrystusa Kościół katolicki świętuje uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego. Jest to pamiątka triumfalnego powrotu Pana Jezusa do nieba, skąd przyszedł na ziemię dla naszego zbawienia przyjmując naturę ludzką.

Św. Łukasz pozostawił w Dziejach Apostolskich następującą relację o tym wydarzeniu: "Po tych słowach [Pan Jezus] uniósł się w ich obecności w górę i obłok zabrał Go im sprzed oczu. Kiedy uporczywie wpatrywali się w Niego, jak wstępował do nieba, przystąpili do nich dwaj mężowie w białych szatach. I rzekli: ´Mężowie z Galilei, dlaczego stoicie i wpatrujecie się w niebo? Ten Jezus, wzięty od was do nieba, przyjdzie tak samo, jak widzieliście Go wstępującego do nieba´. Wtedy wrócili do Jerozolimy z góry, zwanej Oliwną, która leży blisko Jerozolimy, w odległości drogi szabatowej" (Dz 1, 9-12). Na podstawie tego fragmentu wiemy dokładnie, że miejscem Wniebowstąpienia Chrystusa była Góra Oliwna. Właśnie na tej samej górze rozpoczęła się wcześniej męka Pana Jezusa. Wtedy Chrystus cierpiał i przygotowywał się do śmierci na krzyżu, teraz okazał swoją chwałę jako Bóg. Na miejscu Wniebowstąpienia w 378 r. wybudowano kościół z otwartym dachem, aby upamiętnić unoszenie się Chrystusa do nieba. W 1530 r. kościół ten został zamieniony na meczet muzułmański i taki stan utrzymuje się do dnia dzisiejszego. Mahometanie jednak pozwalają katolikom w uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego na odprawienie tam Mszy św.

CZYTAJ DALEJ

Czerwińska Pani, módl się za nami...

2024-05-11 20:50

[ TEMATY ]

Rozważania majowe

Wołam Twoje Imię, Matko…

Karol Porwich/Niedziela

Wołajmy do Matki Bożej Czerwińskiej słowami modlitwy: Maryjo, Pani Czerwińska, otaczaj miłością wszystkie rodziny i bądź obecna w każdym polskim domu.

Rozważanie 12

CZYTAJ DALEJ

Wniebowstąpienie jest drogą Chrystusa ku pełni objawienia

2024-05-12 16:20

Magdalena Lewandowska

Eucharystia na zakończenie II Kongresu Wieczystej Adoracji

Eucharystia na zakończenie II Kongresu Wieczystej Adoracji

Wniebowstąpienie Jezusa nie oznacza Jego oddalenia – napisał na zakończenie II Kongresu Wieczystej Adoracji kard. Robert Sarah.

Na zakończenie II Kongresu Wieczystej Adoracji Eucharystii we wrocławskiej katedrze przewodniczył bp Maciej Małyga. Z powodów zdrowotnych nie przyjechał kard. Robert Sarah, ale wierni usłyszeli jego homilię i rozesłanie napisane specjalnie na tę okazję. Odczytał je ks. Piotr Wiśniowski z telewizji EWTN.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję