Reklama

Błogosławione rocznice

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

W liście na Rok Kapłański Ojciec Święty Benedykt XVI napisał: „odwołując się do adhortacji apostolskiej «Pastores dabo Vobis» - Papieża Jana Pawła II chcę dodać, że posługa kapłańska ma radykalną formę wspólnotową i może być wypełniona tylko w komunii kapłanów ze swym biskupem. Trzeba aby ta komunia między kapłanami i biskupem mająca swe podstawy w sakramencie święceń i przejawiająca się w koncelebracji eucharystycznej wyrażała się w różnych, konkretnych formach rzeczywistego i afektywnego braterstwa kapłańskiego”. Obecny Rok Kapłański jest szczególny dla bp. Mariana Błażeja Kruszyłowicza, biskupa pomocniczego naszej archidiecezji. W tym roku, głęboko osadzonym w refleksji nad istotą powołania każdego kapłana, przypadają bowiem dwie niezwykle znaczące rocznice wpisujące się w Jego kapłańską posługę. Są nimi 50. rocznica święceń kapłańskich i 20. rocznica sakry biskupiej, którą dostojny Jubilat przyjął z rąk sługi Bożego Jana Pawła II.
Bp Marian Błażej Kruszyłowicz urodził się 6 maja 1936 r., w Gliniszczach, na terenie diecezji grodzieńskiej. Swoje powołanie odczytał w wiernym wypełnianiu charyzmatu pokornego biedaczyny z umbryjskiego Asyżu - św. Franciszka oraz Rycerza Niepokalanej, założyciela Niepokalanowa, męczennika z Auschwitz - św. o. Maksymiliana Marii Kolbe. Zakon Franciszkański stał się dla przyszłego biskupa pomocniczego archidiecezji szczecińsko-kamieńskiego miejscem wzrastania w łasce i budowania „nadziei i ufności zakorzenionej w Panu” (Ps 71, 5), jak Złoci Jubilaci napisali na dziękczynnym obrazku. Po odbyciu formacji seminaryjnej i złożeniu profesji zakonnej wyświęcony został na kapłana 7 lutego 1960 r. w Łodzi. Następnie pracował jako wikariusz w Koszalinie, by zostać ekonomem prowincji i gwardianinem w Niepokalanowie. Przez kolejnych 11 lat dane było przyszłemu biskupowi pełnić w Rzymie zaszczytną i odpowiedzialną funkcję wikariusza generała zakonu. Niedługo po powrocie z Wiecznego Miasta pełniąc funkcję prowincjała w Warszawie, 9 grudnia 1989 r. otrzymał nominację na biskupa tytularnego Hadrumetum i sufragana szczecińsko-kamieńskiego. Sakry biskupiej o. Marianowi Błażejowi udzielił 6 stycznia 1990 r. w Rzymie Papież Jan Paweł II. Jako zawołanie biskupie dostojny Jubilat wybrał znaczące dla rodziny franciszkańskiej słowa: „Oboedientia et pax” („Posłuszeństwo i pokój”). Przez dwadzieścia lat, pełniąc w Episkopacie funkcje w Komisji ds. Środków Społecznego Przekazu, a także ds. Radia Maryja, był również w 1994 r. uczestnikiem IX Zgromadzenia Synodu Biskupów. Ale najistotniejsze rysy pasterskiej posługi bp. Mariana Błażeja to troska o uświęcanie Ludu Bożego i wskazywanie wartości, którymi kierować się ma w życiu codziennym każdy człowiek wierzący. Pełnił swe posłannictwo u boku kolejnych rządców diecezji: śp. bp. Kazimierza Majdańskiego, śp. abp. Mariana Przykuckiego, abp. seniora Zygmunta Kamińskiego. Obecnie jest wsparciem dla arcybiskupa metropolity Andrzeja Dzięgi. Wszystkie dotychczasowe lata naznaczone są wierną, codzienną służbą wypełnioną wizytacjami parafii, udzielaniem sakramentu bierzmowania, spotkaniami z wieloma grupami modlitewnymi, duszpasterskimi, formowaniem duchowieństwa, odpowiedzialnością za media katolickie, pracą wykonywaną w Kurii Metropolitalnej, zaangażowaniem w szeroko pojęte sprawy społeczne. Są to tylko niektóre wyznaczniki pełnej ofiarności pracy apostolskiej Księdza Biskupa.
20 maja br. wyrazimy hołd wdzięczności za 50. lat kapłańskiej, w tym 20-letniej posługi bp. Mariana Błażeja Kruszyłowicza. Wtedy również na naszych łamach w rozmowie z Jubilatem powrócimy do wielu ważnych wspomnień, które złożyły się na dziedzictwo minionych lat.
Z okazji błogosławionych jubileuszy i imienin pragniemy życzyć Księdzu Biskupowi mocy Tego, który go powołał, by niósł Dobrą Nowinę do ludzkich serc, asystencji darów Ducha Świętego, opieki Maryi - Matki Kościoła, a także wstawiennictwa św. Franciszka, aby „Pokój i Dobro” kształtowały każdy dzień dalszej pracy. Niech nie znika z twarzy Księdza Biskupa pogodny uśmiech i radosne, pełne optymizmu spojrzenie na każdego człowieka. Plurimos Annos!

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2010-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Papież: niech radość i nadzieja wyróżniają Kościół

2026-09-02 10:31

[ TEMATY ]

audiencja generalna

Leon XIV

Vatican Media

Kościół ma być blisko kobiet i mężczyzn naszych czasów, wsłuchiwać się w najgłębsze pytania ich serc i służyć człowiekowi – wskazał Leon XIV podczas środowej audiencji generalnej. Rozpoczynając refleksję nad soborową Konstytucją Gaudium et spes, Papież podkreślił, że chrześcijanie nie mogą pozostawać bierni wobec niesprawiedliwości, dyskryminacji i przemocy.

Podczas audiencji generalnej Leon XIV rozpoczął refleksję nad konstytucją duszpasterską Soboru Watykańskiego II Gaudium et spes, poświęconą relacji Kościoła ze współczesnym światem. Nawiązał do św. Jana XXIII, który w przemówieniu inaugurującym Sobór sprzeciwiał się „prorokom zagłady”, przekonanym, że współczesność jest gorsza od minionych epok.
CZYTAJ DALEJ

Jezus nie zatrzymuje daru dla jednego domu, niesie go dalej

2026-08-16 08:57

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Paweł mówi do Koryntian językiem ojca, który widzi dobro wspólnoty oraz jej chorobę. Nazywa ich „cielesnymi” (sarkinoi, sarkikoi). Paweł opisuje życie zdominowane zazdrością, rywalizacją oraz duchem stronnictwa. Przejście od sarkinoi do sarkikoi pokazuje proces. Kruchość człowieka staje się utrwalonym sposobem reagowania. Wspólnota żyje darami Ducha, lecz nosi jeszcze odruchy starego człowieka. Dlatego Paweł mówi o mleku, nie o pokarmie dla dojrzałych. Ten obraz opisuje etap drogi. Apostoł prowadzi Koryntian ku wzrostowi.
CZYTAJ DALEJ

Dlaczego podczas Mszy św. stoimy, klęczymy i siedzimy? Znaczenie postaw liturgicznych

2026-09-02 20:40

[ TEMATY ]

liturgia

Karol Porwich/Niedziela

„Jednakowa postawa ciała, którą powinni zachowywać wszyscy uczestnicy Liturgii, jest znakiem wspólnoty i jedności zgromadzenia, wyraża bowiem, a zarazem wywiera wpływ na myśli i uczucia uczestników” (Ogólne Wprowadzenie do Mszału Rzymskiego nr 20).

Postawa stojąca jest wyrazem uszanowania. Wszędzie na widok osoby wyżej postawionej przybiera się postawę stojącą. Podczas liturgii postawa stojąca jest zewnętrznym znakiem głębokiego uszanowania dla Boga jako najwyższego Pana (Mt 6,5; Mk 11,25; Łk 18,11; 22,46).
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję