Reklama

Aspekty

Nowenna w obronie życia

Bp Tadeusz Lityński przychyla się do inicjatywy Polskiego Stowarzyszenia Obrońców Życia Człowieka i zachęca duszpasterzy oraz wiernych do udziału w ogólnopolskiej nowennie za wstawiennictwem św. Jana Pawła II w intencji sędziów Trybunału Konstytucyjnego, którzy 22 października br. będą obradować nad niezgodnością z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej przesłanki eugenicznej do przeprowadzenia aborcji.

2020-10-13 22:36

[ TEMATY ]

nowenna

św. Jan Paweł II

Archiwum Aspektów

Nowenna rozpoczyna się w dzień fatimski, 13 października, zakończy się natomiast 21 października, w przededniu wspomnienia liturgicznego św. Jana Pawła II.

Jak pisze Wojciech Zięba, prezes Polskiego Stowarzyszenia Obrońców Życia Człowieka, „wypełniając najważniejsze przesłanie pontyfikatu Jana Pawła II – wezwanie do modlitwy, pragniemy otoczyć sędziów wsparciem modlitewnym, by z odwagą stanęli na straży nienaruszalności życia i godności osobowej nienarodzonych dzieci obarczonych wadą rozwojową lub chorobą letalną. Korzystny dla chorych dzieci wyrok Trybunału zapewni im najwyższą z możliwych ochronę prawną. Żadna partia w przyszłości nie będzie już mogła zalegalizować aborcji eugenicznej bez uprzedniej zmiany Konstytucji, co jest zadaniem niezwykle trudnym. (…) Ufamy, że Jan Paweł II wyprosi dla sędziów obradujących w sprawie aborcji eugenicznej w dniu, w którym wspominany jest przez Kościół, łaskę umocnienia sumień i męstwa w głoszeniu prawdy o godności osobowej dziecka nienarodzonego, zwłaszcza tego, które w chorobie szczególnie potrzebuje wsparcia personelu medycznego i towarzyszenia w postawie miłości jego rodziców”.

Ocena: +1 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Skoczów: plenerowa wystawa papieska „Urodziłem się w Wadowicach”

2020-10-26 20:35

[ TEMATY ]

św. Jan Paweł II

Skoczów

Grzegorz Gałązka

Na skoczowskim rynku stanęła plenerowa wystawa papieska „Urodziłem się w Wadowicach”, koncentrująca się na symbolu domu i jego znaczeniu w życiu Karola Wojtyły. Ekspozycję przygotowaną przez Muzeum Dom Rodzinny Ojca Świętego Jana Pawła II w Wadowicach sprowadził do Skoczowa powiat cieszyński przy współpracy miejscowego Muzeum św. Jana Sarkandra.

Okazją jest 100. rocznica rodzin św. Jana Pawła II i 25. rocznica pobytu papieża na skoczowskiej Kaplicówce.

Wystawa poprzez zdjęcia z wadowickiego domu rodzinnego ukazuje środowisko rodzinne, kształtujące osobowość przyszłego papieża. „W domu - który był szkołą miłości - zrodziła się szczególna postawa Wojtyły wobec drugiego człowieka i poszukiwanie bliskich, rodzinnych relacji z innymi. Nawet wtedy, a może zwłaszcza wtedy, kiedy jako młody chłopiec utracił wszystkich najbliższych. To wówczas odkrył, że jako kapłan wezwany jest do budowania duchowej rodziny, duchowego ojcostwa” – wyjaśniają twórcy ekspozycji Barbara i Jarosław Kłaputowie – autorzy koncepcji muzeum w domu rodzinnym Jana Pawła II w Wadowicach.

Wystawa miała swoją premierę na Rynku Głównym w Krakowie w lipcu 2017 roku. Następnie była prezentowana w kilku innych miastach w Polsce i za granicą.

Do zapoznania się z najnowszą odsłoną papieskiej ekspozycji zachęcali 26 października na skoczowskim rynku m.in. wicestarosta cieszyński Janina Żagan i burmistrz Skoczowa Mirosław Sitko. Będzie ona dostępna dla mieszkańców i turystów do 21 listopada br. W tym samym czasie w Muzeum Śląska Cieszyńskiego w Cieszynie obejrzeć można wystawę „Jan Paweł II: Człowiek i kultura”, która przybliża zaangażowanie papieża-Polaka na rzecz kultury i edukacji. Tę ekspozycję sprowadził z Wadowic do miasta nad Olzą także powiat cieszyński.

Karol Wojtyła urodził się 18 maja 1920 roku po godzinie 17. – przy dźwiękach litanii śpiewanej ku czci Matki Boskiej, dochodzących z pobliskiego kościoła przez otwarte okno. Spędził w Wadowicach 18 lat. Po zdaniu matury, latem 1938 roku przeprowadził się wraz z ojcem do Krakowa i zamieszkał w domu przy ul. Tynieckiej.

CZYTAJ DALEJ

Nie jestem zdziwiony... [Felieton]

2020-10-26 12:30

PAP

WARSZAWA ZDEWASTOWANY KOŚCIÓŁ ŚW. JAKUBA APOSTOŁA

WARSZAWA ZDEWASTOWANY KOŚCIÓŁ ŚW. JAKUBA APOSTOŁA

Czy jestem zdziwiony sytuacją która jest w naszym kraju? Nie jestem. Czy agresja która towarzyszy rzekomym “pokojowym protestom” jest czymś zadziwiającym? Nie jest. A jakie będą tego konsekwencje? Ogromne, ale skutek może pociągnąć za sobą wiele ofiar.

Nie zabierałem głosu od razu. Postanowiłem prześledzić sytuację, zobaczyć jaki nabierze kierunek, a w międzyczasie zrobić małe dziennikarskie dochodzenie, ale zacznijmy od początku. Jest rok 1956. W życie wchodzi ustawa o dopuszczalności przerywania ciąży w trzech warunkach. Jeden z nich zawiera: “ze względu na trudne warunki życiowe kobiety ciężarnej”. Komunizm upadł i w 1993 roku zawarto tzw. “kompromis” (bardzo nietrafione słowo) aborcyjny. Prawie 40 lat trwania tamtej “komunistycznej” ustawy do dziś zbiera swoje żniwo. Czasy komuny, warunki życia wielu rodzin nie były na najwyższym poziomie, więc spełnienie tego warunku, aby wypełnić “prawo” nie należało do najtrudniejszych. Wiele osób zarzuci za chwilę, że to były inne czasy, mniej rozwinięte, gorsze warunki itd, ale to tak naprawdę jest nic, w porównaniu z tym, co przeżywają te osoby, które z różnych względów dokonały aborcji. Wiele z nich mówi wprost, że to największa tragedia w ich życiu, a same wyrzuty sumienia i świadomość zabicia swojego dziecka jest tak wielka, że żadne słowa nie są w stanie tego wyrazić.

Dlaczego takim osobom w tej dyskusji nie da się prawa głosu? A czy ktoś zapytał się, co przeżywają rodzice tych dzieci? I uwierzcie mi. Oni nie powiedzą, że to płód, zlepek komórek, ale ich DZIECKO. Zawsze rodzi się pytanie, gdzie w tej sytuacji byli ojcowie tych dzieci, rodzice tych kobiet, przyjaciele, dobrotliwi lekarze? A może to oni stali w pierwszej kolejności, aby sugerować ten “dobry wybór”, który przerodził się w prawdziwe piekło duszy dla tych kobiet. Nie potrafię nawet wczuć się w sytuację przeżywaną przez te kobiety. Mam wielkie obawy, czy osoby popierające aborcję zdają sobie sprawę z konsekwencji tego wyboru i co może ich czekać stając przed wyborem. I tu ofiarami mogą być nie tylko abortowane dzieci, ale także same kobiety.

Przytaczam ten przykład z prostej przyczyny. Dotknął mnie wczoraj obrazek ze Szczecinka, gdzie ksiądz idący z bursą z Najświętszym Sakramentem został otoczony przez młode dziewczyny (mogę się mylić, ale wydawać by się mogło że w wieku licealnym) z kartonowymi napisami i drugie zdjęcie, gdy ta sama bursa leży na chodniku. Nie znam ich osobiście, ale pozwoliłem sobie po dziennikarsku zebrać informację o poglądach i wartościach osób w tym wieku, które tego dnia przyjęły podobną postawę. Nie powiem nic nowego, że tutaj dużą rolę mają media, pseudoautorytety lansowane przez mainstream, moda, “fajność”.  Nie wzięło się to też z niczego, czynników jest wiele. Komentując tę sytuację, dość grzecznie, zapytam tylko jaki procent z nich to osoby ochrzczone, po I KŚ i bierzmowaniu, chodzących obecnie lub w przeszłości na katechezę? Pytanie dość zasadne, bo to pytanie mające swoją odpowiedź w dwojaki sposób.

Co mnie zadziwia, to zdziwienie protestujących, że Kościół Katolicki stoi po stronie bezbronnych i nienarodzonych. Nic nowego. I tak od 2000 lat, więc dlaczego miałby na siłę zmieniać naukę samego Chrystusa. A może po prostu nie znamy nauki Chrystusa? Ale przecież każdy to powie, że “nieznajomość prawa, nie zwalnia z jego nieprzestrzegania”. Nietrudno się nie zgodzić z ks. Danielem Wachowiakiem z parafii pw. NMP Wniebowziętej w Piłce (Arch. Poznańska), który na swoim Twitterze napisał: “Chrzciliśmy nie patrząc na życie bez wiary. Organizowaliśmy ckliwe "komunie święte". Mieliśmy ubaw na święconkach. Posyłaliśmy hurtowo na bierzmowanie do katedry. Śluby pozwoliliśmy przemienić na quasi-sakralne eventy. Ze szkodą dla głoszenia Ewangelii. A teraz zdziwieni.”

ScreenTwitter


Ale czy w tej sytuacji można być zdziwionym? Tak jak napisałem na początku, mnie to nie dziwi. Obserwując nastroje społeczne, obecną sytuację w kraju i nawarstwianie się fejk newsów i propagandy antykatolickiej nie może być inaczej. Zresztą można także postawić tezę, że każdy powód, aby robić zadymę w kraju i zaatakować Kościół jest dobry. Współczuję tylko Polskiej Policji, która mimo trudnych warunków pandemicznych musi się z tym wszystkim zmagać.

Popatrzmy kto zaprasza, kto lansuje, kto oskarża, kto sieje agresję. Te same osoby. Niezależnie czy jest to protest przeciwko władzy, czy poparcie dla LGBT, czy marsze KODu, czy teraz. “To nie jest protest polityczny”, słyszę. I nawet się zgodzę, bo przecież życie ludzkie nie jest sprawą polityczną, ale kwestią godności człowieka, też tego, a może w tej sytuacji przede wszystkim nienarodzonego”.

Ale czy każda okazja nie jest dobra, aby “łupać” w konkretne osoby, instytucje?

FB


Albo same hasła: “Macie krew na rękach”, “Bóg wam nie wybaczy” i inne brzmią jakby były głosem… zagłuszonego sumienia

Nie mogę się zgodzić także innymi wieloma tezami wygłaszanymi czy na murach, czy na marszach (nazywane pozornie spacerami) czy na FB. Choć na pewno są one wyrazem tego, co osobom protestującym w “duszy i na sercu gra”.

Zachęcam przy tym do zapoznania się z obecnym prawodawstwem w Polsce, zapoznać się z wyrokiem TK i tym, co wnosi ta decyzja, a wreszcie do treści samego projektu obywatelskiego “Stop aborcji”, bo może się okazać, w wielu przypadkach, że rzeczywistość jest inna niż przedstawiają m.in. w mediach.

Wczoraj wandale i chuligani zdewastowali mury kościołów w Polsce. Innych słów nie mogę użyć, bo niszczenie cudzego mienia jest zawsze chuligaństwem, choćby było w najbardziej zacnym celu. Usłyszałem słowa, że kolejna wojna. Nie bójmy się stwierdzić, że wojna cywilizacyjna trwa już od dłuższego czasu. Obecna sytuacja jest tylko konsekwencją zagubienia i braku solidnej katechezy w wielu przestrzeniach (przy czym gratuluję świetnym katechetom i wychowawcom i rodzicom, których znam i wiem, że świetnie wykonują swoje zadania).

Ze swej strony dziękuję wszystkim, którzy wczoraj stanęli naprzeciw jakiejkolwiek agresji, wulgaryzmom, którzy chronili Najświętszy Sakrament przed profanacją i przeciwstawiali się wszelkim chuligańskim praktykom. Dziękuję wszystkim, którzy tego dnia byli świadkami wiary. Dziękuje tym, którzy podjęli się stanięcia po stronie życia. 

A pozwalając sobie na małą prywatę, zauważam, że urodziłem się w czasach, gdy aborcja była dozwolona, gdy warunki życiowe kobiety byłyby trudne. Myślę, że jest to dobra okazja, aby okazać wdzięczność moim rodzicom za dar życia. Wedle prawa mieli wybór, ale stanęli po stronie życia, mojego życia. Wielka radość, moja radość.

Zmieniając trochę rzeczywistość próbowałem sobie wyobrazić odwrotną sytuację, gdyby moi rodzice musieli stanąć przed faktycznym wyborem. Samo wyobrażenie swojego “nieistnienia” było niczym uderzenie kamieniem, ale po chwili uświadomiłem sobie, że to przecież moi rodzice i wszystko stało się oczywiste.

CZYTAJ DALEJ

Palavra Viva – Żywe Słowo

2020-10-26 21:42

Marzena Cyfert

Podczas wręczania upominków dla parafian

Podczas wręczania upominków dla parafian

W parafii św. Bonifacego we Wrocławiu mieszkają od roku bezhabitowe siostry z Brazylii ze zgromadzenia Palavra Viva. Jest to pierwsza w Polsce placówka powstała z inicjatywy abp. Józefa Kupnego.

Zgromadzenie świętowało w tym roku 25-lecie istnienia zaś 26 października 1. rocznicę przybycia do Wrocławia. Z tej okazji miała miejsce uroczysta Msza św. dziękczynna, której przewodniczył proboszcz parafii ks. dr Jerzy Żytowiecki. W homilii ksiądz proboszcz podkreślił: - Kiedyś misjonarze z Europy i Polski jeździli do Ameryki Południowej i Afryki a dziś przychodzi czas, że ludzie obdarzeni wiarą tam, przyjeżdżają się dzielić swoją wiarą do nas.

Następnie zauważył, że dzisiaj mamy w Polsce sytuację zamykania klasztorów z powodu braku powołań a zgromadzenie istniejące dopiero 25 lat już ma swoje wspólnoty i placówki misyjne we Francji, Hiszpanii, Rzymie, Belgii, Holandii i pierwszą placówkę w naszym kraju.

– To jest piękne świadectwo wymiany darów między Kościołami. Dziękujmy dziś za ten dar, za te pięć dziewcząt jako dar od Boga dany naszej Ojczyźnie, naszej diecezji i naszej parafii – mówił ksiądz proboszcz.

Na koniec Eucharystii Siostry podziękowały gospodarzom miejsca i całej wspólnocie parafialnej za rok ich pobytu we wspólnocie, podkreślając, że każdego dnia doświadczają Bożej Opatrzności i wielkiej życzliwości wszystkich. Wszyscy obecni na Eucharystii otrzymali też od Sióstr mały upominek.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Przejdź teraz
REKLAMA: Artykuł wyświetli się za 15 sekund

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję