Reklama

Aspekty

List rektora seminarium duchownego na Niedzielę Chrystusa Króla

2020-11-19 10:33

[ TEMATY ]

Wyższe Seminarium Duchowne w Paradyżu

ks. dr Mariusz Jagielski

Wyższe Seminarium Duchowne w Paradyżu

Siostry i Bracia, Drodzy Przyjaciele, co roku, w uroczystość Chrystusa Króla, klerycy paradyskiego seminarium rozjeżdżali się do naszych parafii. W tym roku, niestety, nie będzie to możliwe.


Pośród nas zachodzi wiele zmian – i tych oczekiwanych, i tych, które nas zaskakują. Za nami pierwsze tygodnie seminaryjnego życia po przeprowadzce do dawnej siedziby biskupów przy ulicy 30 Stycznia w Gorzowie Wielkopolskim. Ten list jest okazją, by napisać o pracach związanych z tworzeniem w tym miejscu alumnatu naszego seminarium, o klerykach robiących zakupy, przygotowujących śniadania, sprzątających dom i ogród, zamiatających chodniki – czyli o naszym normalnym, domowym życiu – i o studiowaniu, które bardzo szybko przeszło w tryb zdalny, jak na wszystkich wyższych uczelniach w naszym kraju. I tak również naszym doświadczeniem stało się zmaganie z wirusem, troska o chorych, ale i niepewność, co będzie z innymi, a wreszcie radość, gdy ławki w seminaryjnej kaplicy na nowo zaczęły się zapełniać.

Reklama

Te same doświadczenia są dziś udziałem i rodzin, i osób samotnych, i księży na parafiach, i sióstr i braci w domach zakonnych – pod tym względem wszyscy jesteśmy bardzo do siebie podobni. Ostatni czas był jednocześnie pełen gestów życzliwości, zapewnień o modlitwie, zapytań o to, czy czegoś nie potrzebujemy; był bogaty w pomoc świeckich i księży z gorzowskich parafii, którzy w czasie kwarantanny pamiętali o nas, troszczyli się o zakupy, leki, żywność, a nawet wywóz śmieci w kolejnych dniach izolacji. Dzisiaj mogę tylko w imieniu seminaryjnej wspólnoty wyrazić wdzięczność za wszelkie otrzymane gesty życzliwości – tak bardzo proste, a tak bardzo nam potrzebne – i ufać, że każdy z nas, gdy będzie tego potrzebował, także nie zostanie bez pomocy innych.

W Uroczystość Chrystusa Króla Wszechświata, nasze patronalne święto, gdy spojrzymy na paradyską pieczęć z Chrystusem zasiadającym na tronie, trzymającym w dłoniach berło i glob, nakładają się na siebie dwa obrazy z dzisiejszej Ewangelii. Ten eschatologiczny ukazuje przyjście Syna Człowieczego w chwale, w otoczeniu aniołów u końca czasów. Przyjście to pozostaje dla nas tajemnicą, której ani dnia, ani godziny nie znamy. Jednak to dopiero wówczas – w Chrystusie – ukaże się prawda o wszystkim, co Bóg w swojej miłości powołał do istnienia, a w szczególny sposób o każdym człowieku, który został powołany, by stawać się obrazem i podobieństwem Stwórcy.

A przecież słuchając dzisiejszej Ewangelii, nie możemy zatrzymać naszego spojrzenia wyłącznie na tym obrazie Chrystusa. Idziemy, prowadzeni przez Jego słowo, z dnia sądu ku naszej ziemskiej kondycji, ku naszej teraźniejszości, ku pytaniu, które jak refren powraca w dzisiejszej Ewangelii: „kiedy widzieliśmy Cię?” Chrystus jakby sugerował nam, że dzisiaj nie czas na szukanie Jego chwalebnej obecności w górze. Jego odpowiedź wskazuje, że zanim „Bóg będzie wszystkim we wszystkich”, zanim wszystko się w Nim wypełni, Boże Królestwo staje się już obecne pośród nas w bliskości Jezusowego Wcielenia. Początkiem tego Królestwa nie jest bowiem oczekiwane powtórne przyjście, kiedy „zegnie się przed Nim wszelkie kolano”, ale Boże „JESTEM” wypowiedziane najpierw w Nazarecie wobec Maryi, potem w Betlejem, w Jerozolimie, a ostatecznie w historii każdego z nas. To pierwsze przyjście jest bowiem wypowiedzeniem „JESTEM” każdemu istnieniu przez jego Stwórcę, w Jego Jedynym, Jednorodzonym Synu.

Reklama

Boża wszechmoc objawia się najpełniej właśnie w gotowości do zejścia aż po najbardziej znękane ludzkie istnienie: „Ja sam będę pasł moje owce i Ja sam będę je układał na legowisku. (…) Zagubioną odszukam, zabłąkaną sprowadzę z powrotem, skaleczoną opatrzę, chorą umocnię, a tłustą i mocną będę ochraniał” (Ez 34, 15-16). Te słowa proroka Ezechiela stają się ciałem w Jezusie Chrystusie.

A zatem pierwsze przyjście Chrystusa, ten początek Bożego Królestwa, nie ma nic wspólnego z ucieczką od naszej codzienności, od naszych zmagań, ale jest ich radykalnym przyjęciem. Współczesnemu światu trudno jest się na to zgodzić, trudno oprzeć się pokusie oczekiwania drugiego przyjścia bez wyjścia na spotkanie pierwszego. Ale tylko tak możemy się stać uczestnikami Królestwa – nie utożsamiając go z naszym powodzeniem, sukcesem, bogactwem czy zdrowiem, ale ponad wszystkim widząc w nim odwagę Bożej obecności, która zachowuje nadzieję także tam, a może przede wszystkim tam, gdzie są spragnieni, samotni, głodni, smutni, bo tak dokonało się pierwsze przyjście Chrystusa i tak Królestwo Boże wzrasta pośród nas po dziś dzień.

O taką odwagę dla każdego ochrzczonego, o taką obecność woła współczesny człowiek. Każdy z 17 kleryków przygotowujących się obecnie w naszej diecezji do posługi kapłańskiej uczestniczy w tym doświadczeniu i do takiego kapłaństwa jest wezwany. W każdym z nich splatają się i współistnieją jego uzdolnienia i bogactwo, ale i ograniczenia i słabości. Jak mówi dokument poświęcony formacji do kapłaństwa: „Zadanie formacji kapłańskiej polega na tym, by starać się pomóc osobie, aby pod wpływem działania Ducha Świętego zintegrowała oba te aspekty (…)” (Ratio fundamentalis 28). Droga powołania jest drogą odkrywania prawdy o człowieku, do którego przychodzi Bóg i którego powołuje. Każdy potrzebuje odkryć w swojej osobistej historii Jezusowe „JESTEM”, a tylko ten, kto odkrył wierność Boga, sam może uczynić swoje życie odpowiedzią. W tym roku to pierwsze „jestem” na drodze kapłańskiego powołania wypowiedziało pięciu młodych mężczyzn przekraczających próg seminarium. To „jestem” wybrzmiewa w formacji kapłańskiej za każdym razem w dialogu przy udzielaniu posług: lektoratu, akolitatu, kandydatury, a wreszcie święceń diakonatu i prezbiteratu. Jednak to „jestem” woła o wypowiedzenie go każdego dnia na nowo wobec każdego napotkanego człowieka. Tylko tak prezbiter będzie mógł towarzyszyć innym, stawać się przewodnikiem i budować wspólnotę wiary z tymi wszystkimi, którzy w Chrystusie rozpoznali nadchodzące już Boże Królestwo. Ale powołanie kapłańskie to także gotowość do wypowiadania „jestem” wobec tych, którzy tej Bożej obecności nie potrafią dziś odnaleźć – niekiedy w dramacie swojej historii, niekiedy z powodu zgorszenia, a niekiedy w tajemnicy, którą zna tylko Bóg.

Pisząc ten list, jeszcze raz uświadamiamy sobie znaczenie obecności. Właśnie teraz, kiedy nie możemy być razem. W każdy czwartek w Eucharystii w szczególny sposób składamy na ołtarzu wszystkich naszych Dobroczyńców, Przyjaciół Paradyża, wszystkich, którzy sprawę powołań noszą w swoich sercach. Chcemy Wam wszystkim serdecznie podziękować za wsparcie i towarzyszenie naszej seminaryjnej wspólnocie – i duchowo, i materialnie – abyśmy mogli stawać się pasterzami obecnymi pośród wspólnoty i dla niej, na wzór odwagi naszego Zbawiciela.

ks. dr Mariusz Jagielski

Rektor Zielonogórsko-Gorzowskiego

Wyższego Seminarium Duchownego

w Paradyżu

Ocena: +1 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Archidiecezja poznańska: Msze św. w intencji parafian zamiast tradycyjnej wizyty duszpasterskiej

2020-11-24 12:09

[ TEMATY ]

kolęda

W tym roku w archidiecezji poznańskiej nie będzie wizyty kolędowej w tradycyjnej formie. Wierni zostaną zachęceni do uczestnictwa we Mszach św. w mniejszych grupach oraz do odmówienia modlitwy i pokropienia swoich domów wodą święconą.

„Zamiast odwiedzin przez duszpasterzy w domach należy zaprosić mieszkańców do kościoła w mniejszych grupach na wieczorną Mszę św. Szczególną intencją tej Mszy św. winna być modlitwa za zaproszonych danego dnia parafian” – napisał abp Stanisław Gądecki w dekrecie o duszpasterstwie w czasach pandemii, wydanym 13 października.

Metropolita poznański zaapelował, by kapłani odmówili modlitwę błogosławieństwa nad zebranymi w kościołach i pozostałymi w domach mieszkańcami, zwłaszcza nad chorymi.

Po liturgii wierni zostaną zaproszeni do wspólnego kolędowania. Otrzymają tekst modlitwy z zachętą do odmówienia jej w domach oraz książeczkę kolędową „Zgromadzeni na Świętej Wieczerzy”, nawiązującą do hasła nowego roku duszpasterskiego, rozpoczętego w pierwszą niedzielę Adwentu.

„Święta Wieczerza, na którą jesteśmy zaproszeni jest darem nieskończonej miłości Chrystusa Zbawiciela do nas ludzi. Na tę miłość trzeba odpowiedzieć miłością. To znaczy trzeba wiernie uczestniczyć we Mszy Świętej w każdą niedzielę i każde święto, które łączy się z obowiązkiem udziału w Eucharystii. (…) Trzeba ten wielki dar, jakim jest Eucharystia, „przekładać” na życie codzienne, na świadczenie o Chrystusie i postępowanie według zasad Ewangelii” – napisał we wstępie do broszury kolędowej abp Stanisław Gądecki.

CZYTAJ DALEJ

Abp Skworc do dziekanów: wykorzystujmy realne i zdalne możliwości w duszpasterstwie

2020-11-25 18:42

[ TEMATY ]

duszpasterstwo

Abp Skworc

KEP

W środę, 25 listopada, dziekani archidiecezji katowickiej spotkali się na platformie ZOOM z abp Wiktorem Skworcem, biskupami pomocniczymi i pracownikami Kurii Metropolitalnej.

Metropolita katowicki zachęcił do dalszego zaangażowania się w duszpasterstwo w czasie pandemii i do bycia do dyspozycji wiernych. – Nie bójmy się wykorzystywać realnych i zdalnych możliwości, jakie mamy - powiedział.

Spotkanie zostało podzielone na dwie części. W pierwszej metropolita katowicki wprowadził uczestników w tematykę nowego roku duszpasterskiego, którego realizacja rozpocznie się wraz z I niedzielą Adwentu.

– Musieliśmy dostosować się do nowej sytuacji pandemicznej – mówił metropolita katowicki. – Od marca program duszpasterski realizowaliśmy w sposób zdalny, co było nie lada wyzwaniem dla nas wszystkich. Teraz rozpoczynamy drugą część trzyletniego cyklu skoncentrowanego wokół Eucharystii, zatytułowaną „Zgromadzeni na świętej Wieczerzy”. Chcemy mówić o Eucharystii jako tajemnicy celebrowanej – dodał.

Abp Skworc przypomniał, że obok tzw. ars celebrandi – sztuki celebrowania, należy zwracać uwagę na ars partecipandi, czyli sztukę uczestniczenia we Mszy św. – Musimy uczyć wiernych uczestniczenia we Mszy św. i gromadzenia wiernych na Eucharystii i wokół Eucharystii – zaapelował.

Do drugiej części spotkanie wprowadził ks. Roman Chromy, dyrektor Wydziału Duszpasterskiego katowickiej Kurii. Przypomniał wskazania z okólnika w sprawie tegorocznych Rorat i odwiedzin duszpasterskich. Zachęcił do zapoznania się materiałami roratnimi przygotowanymi przez redakcję Małego Gościa Niedzielnego oraz z platformą holyweek.pl, zawierającą propozycje rodzinnego przygotowania do Bożego Narodzenia.

Dziekani dzielili się swoimi doświadczeniami, spostrzeżeniami i planami duszpasterskimi na najbliższe tygodnie. – Zaplanowaliśmy już spotkania dla poszczególnych części parafii w niedziele stycznia. Będzie Msza św., nabożeństwo, błogosławieństwo sakramentalne, rozdanie zestawów kolędowych z kredą i wodą święconą do wykorzystania w domach – mówi ks. Józef Włosek, dziekan dekanatu Katowice-Załęże i proboszcz na osiedlu Tysiąclecie-Dolne.

– Kolędy chcemy przeżyć analogicznie do wielkanocnego błogosławienia pokarmów. Zachęcaliśmy, aby odbywało się ono w rodzinach. Najstarsza osoba rodzinie będzie mogła pobłogosławić miejsce zamieszkania – dzielił się ks. Edward Kopka, dziekan dekanatu Orzesze i proboszcz w Zawiści.

Podczas spotkania przypomniano, że tegoroczna kolęda z przyczyn epidemicznych nie będzie mogła odbyć się w tradycyjnej formie „od drzwi do drzwi”.

Dziekani zwrócili uwagę na konieczność dostosowania dotychczasowych parafialnych form pomocy dla najbardziej potrzebujących. – W tym roku nie będzie tradycyjnej Wigilii dla ubogich, ale mamy w planach przygotowanie i dostarczenie paczek i posiłków „na wynos” – podkreślił ks. Andrzej Nowicki, dziekan dekanatu Katowice-Śródmieście i proboszcz parafii św. Apostołów Piotra i Pawła.

W Mikołowie powołana została do życia diakonia miłosierdzia. – Postanowiliśmy zrobić coś, aby stawić czoła samotności, także tej emocjonalnej. Osoby starsze, które nie mogą być odwiedzane przez najbliższych, bardzo często zostają same w swoich czterech ścianach – mówi ks. Mirosław Godziek, mikołowski dziekan i proboszcz parafii św. Wojciecha.

Podczas spotkania biskupi pomocniczy mówili o szczegółowych wyzwaniach jakie niesie pandemia dla formacji stałej kapłanów (bp Marek), dla życia zakonnego (bp Adam) oraz posługi misyjnej, szczególnie misjonarzy pochodzących z naszej archidiecezji (bp Grzegorz). Z kolei kanclerz Kurii przypomniał o zdalnym sposobie go kontaktowania się z kancelarią w celu załatwiania spraw na bieżąco.

Na zakończenie metropolita katowicki zachęcił do dalszego zaangażowania się w duszpasterstwo w czasie pandemii i do bycia do dyspozycji wiernych. – Nie bójmy się wykorzystywać realnych i zdalnych możliwości, jakie mamy do dyspozycji.

Spotkania z księżmi dziekanami odbywają się w trzech grupach. Pierwsze odbyło się we wtorek, 24 listopada. Ostatnie zaplanowano na jutro. Wszystkie odbywają się na platformie zoom.

CZYTAJ DALEJ
Przejdź teraz
REKLAMA: Artykuł wyświetli się za 15 sekund

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję