Reklama

Święto biłgorajskich rzemieślników

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

26 maja br. biłgorajscy rzemieślnicy obchodzili jubileusz 60-lecia. W togach, z insygniami, ze sztandarami cechowymi, zaproszeni goście, władze cechu miejscowego i cechów zaprzyjaźnionych udali się z Domu Rzemiosła do kościoła pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Biłgoraju na uroczystą Mszę św. Ks. prał. Józef Flis, proboszcz parafii, podkreślił, że Eucharystia sprawowana będzie także w intencji tych rzemieślników i pracowników Cechu, którzy już odeszli do Pana. W homilii ks. Prałat wymieniał przykłady zaangażowania biłgorajskich rzemieślników w przedsięwzięcia na rzecz Kościoła i społeczności lokalnej. Podkreślał, że rzemieślnicy zawsze byli i są wierni polskim i chrześcijańskim tradycjom. Na zakończenie Mszy św. prezes Cechu Jan Pyznarski powiedział, że nie jest najważniejsza liczba lat jubileuszu, bo tak naprawdę nie można ściśle określić, od kiedy w Biłgoraju zaczęli działać rzemieślnicy. - Prawdopodobnie historia tutejszego rzemiosła sięga zamierzchłych czasów, kiedy to Piast Kołodziej oferował swoje usługi. W dostępnych nam dokumentach i publikacjach można odnaleźć wiele bardziej znaczących dat niż ta, która dała nam pretekst do dzisiejszego świętowania - mówił J. Pyznarski. Cech Sitarski w Biłgoraju został powołany 20 czerwca 1720 r. dekretem Konstancji Marii Szczuczyny z Potockich, starościny wąwolnickiej, dziedziczki Biłgoraja. Grupy Rzemieślnicze działały w latach okupacji, w 1945 r. powstał Związek Samoistnych Rzemieślników w Biłgoraju. W latach 1945-48 istniał Powiatowy Związek Cechów w Biłgoraju, a w latach 1948-52 Okręgowy Związek Cechów. W 1952 r. przeorganizowany na Cech Rzemiosł Różnych w Biłgoraju. Ta forma utrzymuje się do dnia dzisiejszego z niewielkimi zmianami. Uchwałą Walnego Zgromadzenia z dnia 21 maja 2001 r. została zmieniona nazwa na funkcjonującą obecnie Cech Rzemiosł Różnych i Drobnej Przedsiębiorczości w Biłgoraju. Starszy Cechu wyraził radość i wdzięczność Bogu, za doczekanie takiej chwili i za możliwość świętowania jubileuszu w gronie dostojnych gości z odległych stron naszego województwa.
Po Eucharystii uroczystości kontynuowano w Zajeździe na Rozdrożu w Soli. Jan Pyznarski przedstawił zadania i funkcje, jakie pełni Cech w dziedzinie gospodarczej, oświatowej i społecznej. Zakłady pracy zrzeszone w Cechu dają pracę ponad 1000 osobom z terenu powiatu biłgorajskiego. Kształcą pracowników młodocianych, przyszłych rzemieślników, którzy następnie otwierają swoje zakłady. Godny podkreślenia aktywności i promocji władz Cechu jest udział Starszyzny Cechu we wszystkich uroczystościach patriotycznych, państwowych i kościelnych organizowanych przez władze samorządowe. Biłgorajski Cech aktywnie włącza się w inicjatywy i przedsięwzięcia społeczne podejmowane na rzecz lokalnego środowiska, regionu i kraju. Było ich wiele w latach 1980-2012, a oto niektóre z nich: wpłaty po 100 zł od każdego członka Cechu na rzecz Narodowego Funduszu Ochrony Zabytków, wpłata 5 tys. zł na budowę Pomnika-Szpitala Matki Polki w Łodzi, współudział w ufundowaniu oświetlenia katedry lubelskiej na wzór Bazyliki św. Piotra w Rzymie, i złotego kielicha, przekazanie kwoty 63, 5 tys. zł biskupowi lubelskiemu na pomoc sierotom - ofiarom trzęsienia ziemi w Armenii, partycypowanie w darze dla papieża Jana Pawła II podczas jego pobytu w Wiedniu (szachy wykonane z kości słoniowej i srebra), współudział w ufundowaniu przez rzemiosło lubelskie daru w postaci kielicha dla Jana Pawła II podczas jego pobytu w Lublinie, ufundowanie do kaplicy szpitalnej w Biłgoraju ołtarza zaprojektowanego przez Starszego Cechu Jana Pyznarskiego, zbiórka pieniężna dla powodzian w 2010 r. w kwocie 3,5 tys. zł.
Swoje przywiązanie do Kościoła rzemieślnicy wyrażają pielgrzymując do Jasnogórskiej Pani. Biłgorajski Cech był w 1997 r. współorganizatorem XVI Pielgrzymki Rzemiosła Polskiego do Częstochowy. W październiku ub.r., podczas uroczystości rocznicowych Intronizacji Najświętszego Serca Pana Jezusa, Akt Intronizacji w imieniu rzemieślników podpisali: Józef Borowiec, Stanisław Gliwa i Lech Borowski.
Jubileusz, to okazja do podsumowania działalności, podziękowań, a także wręczenia odznaczeń i wyróżnień. W imieniu władz samorządowych rzemiosła Maciej Prószyński, dyrektor generalny ZRP, i Zbigniew Marchwiak, prezes Izby Rzemiosła i Przedsiębiorczości w Lublinie, dokonali dekoracji sztandaru Złotym Medalem im. Jana Kilińskiego. Platynowym Medalem im. Jana Kilińskiego uhonorowano starszego Cechu Jana Pyznarskiego i Władysława Różańskiego, sekretarza Zarządu Cechu. Złote medale im. Jana Kilińskiego otrzymali Roman Skubis i Józef Pawlos, srebrne medale: Lech Borowski, Józef Bielak, Stanisław Gliwa, Józef Skubis, Józef Borowiec, Edward Beda. Honorowe Odznaki Rzemiosła wręczono Januszowi Rosłanowi, burmistrzowi Miasta Biłgoraj, Stanisławowi Schodzińskiemu, wicestaroście biłgorajskiemu, Mieczysławowi Królowi, Czesławowi Obszyńskiemu, Tadeuszowi Szcząchorowi, Marianowi Pierścionkowi oraz członkom kapeli „Wygibusy”. Odznakę Zasłużonemu - Izba Rzemieślnicza otrzymał ks. prał. Józef Flis, Marian Tokarski, starosta biłgorajski, Wiesław Różyński, wójt gminy Biłgoraj, Barbara Obszańska, dyrektor ZSZiO w Biłgoraju, Ryszard Łuczyn, Józef Bryła, Zenon Kotowski, Marian Kulanica, Stanisław Muda, Marian Surma, Krystyna Kufera, Krystyna Stec, Ryszard Bednarczuk.
Wśród upominków dla uczestników był biuletyn jubileuszowy „Wieki tradycji. 60 lat najnowszej historii”, bogate źródło informacji o rzemiośle i biłgorajskich rzemieślnikach. Podczas uroczystości burmistrz Janusz Rosłan poinformował o przyznaniu przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Srebrnych Krzyży Zasługi - Janowi Pyznarskiemu i Władysławowi Różańskiemu, Brązowego Krzyża Zasługi - Józefowi Pawlosowi. Jubileusz uświetnił występ kapeli „Wygibusy” oraz Chór Ziemi Biłgorajskiej „Echo”.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2012-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Zasłonięty krzyż - symbol żalu i pokuty grzesznika

Niedziela łowicka 11/2005

[ TEMATY ]

Niedziela

krzyż

Wielki Post

Karol Porwich/Niedziela

Wielki Post to czas, w którym Kościół szczególną uwagę zwraca na krzyż i dzieło zbawienia, jakiego na nim dokonał Jezus Chrystus. Krzyże z postacią Chrystusa znane są od średniowiecza (wcześniej były wysadzane drogimi kamieniami lub bez żadnych ozdób). Ukrzyżowanego pokazywano jednak inaczej niż obecnie. Jezus odziany był w szaty królewskie lub kapłańskie, posiadał koronę nie cierniową, ale królewską, i nie miał znamion śmierci i cierpień fizycznych (ta maniera zachowała się w tradycji Kościołów Wschodnich). W Wielkim Poście konieczne było zasłanianie takiego wizerunku (Chrystusa triumfującego), aby ułatwić wiernym skupienie na męce Zbawiciela. Do dzisiaj, mimo, iż Kościół zna figurę Chrystusa umęczonego, zachował się zwyczaj zasłaniania krzyży i obrazów. Współczesne przepisy kościelne z jednej strony postanawiają, aby na przyszłość nie stosować zasłaniania, z drugiej strony decyzję pozostawiają poszczególnym Konferencjom Episkopatu. Konferencja Episkopatu Polski postanowiła zachować ten zwyczaj od 5 Niedzieli Wielkiego Postu do uczczenia Krzyża w Wielki Piątek. Zwyczaj zasłaniania krzyża w Kościele w Wielkim Poście jest ściśle związany ze średniowiecznym zwyczajem zasłaniania ołtarza. Począwszy od XI wieku, wraz z rozpoczęciem okresu Wielkiego Postu, w kościołach zasłaniano ołtarze tzw. suknem postnym. Było to nawiązanie do wieków wcześniejszych, kiedy to nie pozwalano patrzeć na ołtarz i być blisko niego publicznym grzesznikom. Na początku Wielkiego Postu wszyscy uznawali prawdę o swojej grzeszności i podejmowali wysiłki pokutne, prowadzące do nawrócenia. Zasłonięte ołtarze, symbolizujące Chrystusa miały o tym ciągle przypominać i jednocześnie stanowiły post dla oczu. Można tu dopatrywać się pewnego rodzaju wykluczenia wiernych z wizualnego uczestnictwa we Mszy św. Zasłona zmuszała wiernych do przeżywania Mszy św. w atmosferze tajemniczości i ukrycia.
CZYTAJ DALEJ

Co zrobić, kiedy doświadcza się, że modlitwa nie pomaga?

2025-04-06 20:42

[ TEMATY ]

modlitwa

Katechizm

Katechizm Wielkopostny

Karol Porwich/Niedziela

Wielki Post to czas modlitwy, postu i jałmużny. To wiemy, prawda? Jednak te 40 dni to również czas duchowej przemiany, pogłębienia swojej wiary, a może nawet… powrotu do jej podstaw? Dziś co nieco o modlitwie.

Czy wiesz, co wyznajesz? Czy wiesz, w co wierzysz? Zastanawiałeś się kiedyś nad tym? Jeśli nie, zostań z nami. Jeśli tak, tym bardziej zachęcamy do tego duchowego powrotu do podstaw z portalem niedziela.pl. Przewodnikiem będzie nam Katechizm Kościoła Katolickiego.
CZYTAJ DALEJ

Głos Boga jest pierwszym źródłem życia

„Córka Głosu” – pod takim hasłem w sanktuarium w Otyniu odbyło się wielkopostne czuwanie dla kobiet.

Był czas na konferencję, modlitwę wstawienniczą, adorację Najświętszego Sakramentu i oczywiście Eucharystię. Czuwanie, które odbyło się 5 kwietnia, poprowadziła Wspólnota Ewangelizacyjna „Syjon” wraz z zespołem, a konferencję skierowaną do pań, które wyjątkowo licznie przybyły tego dnia na spotkanie, wygłosiła Justyna Wojtaszewska. Liderka wspólnoty podzieliła się w nim osobistym doświadczeniem swojego życia. – Konferencja jest zbudowana na moim świadectwie życia kobiety, która doświadczyła nawrócenia przez słowo Boże i która każdego dnia, kiedy to słowo otwiera, zmienia przez to swoją rzeczywistość. Składając swoje świadectwo chciałam zaprosić kobiety naszego Kościoła katolickiego do wejścia na tą drogę, żeby nauczyć się życia ze słowem Bożym i tak to spotkanie dzisiaj przygotowaliśmy, żeby kobiety poszły dalej i dały się zaprosić w tą zamianę: przestały analizować, zamartwiać się, tylko, żeby uczyły się tego, że głos Boga jest pierwszym źródłem życia, z którego czerpiemy każdego dnia. Taki jest zamysł tego spotkania, dlatego nazywa się ono „Córka Głosu” – mówi liderka Wspólnoty Ewangelizacyjnej „Syjon”.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję