Reklama

Z Watykanu

Niedziela Ogólnopolska 16/2004

Na audiencji generalnej 7 kwietnia 2004 r.

Na audiencji generalnej 7 kwietnia 2004 r.

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Niedziela Palmowa w Watykanie

Reklama

4 kwietnia pod przewodnictwem Jana Pawła II na Placu św. Piotra miały miejsce uroczystości Niedzieli Palmowej. Na początku, zgodnie ze zwyczajem, Papież poświęcił palmy i gałązki oliwne, następnie przy ołtarzu na schodach Bazyliki Watykańskiej odprawił Mszę św. z okazji XIX Światowego Dnia Młodzieży.
W homilii Ojciec Święty przypomniał młodzieży, że męka i zmartwychwstanie Chrystusa są centrum naszej wiary i wsparciem w nieuchronnych próbach dnia codziennego. „Jezus umiera na krzyżu dla każdego i każdej z nas. Krzyż jest zatem największym i najbardziej wymownym znakiem Jego miłosiernej miłości, jedynym znakiem zbawienia dla wszystkich pokoleń i dla całej ludzkości” - powiedział Jan Paweł II.
„Niewątpliwie - mówił Papież - orędzia, jakie Krzyż głosi, nie jest łatwo zrozumieć w naszej epoce, w której dobrobyt materialny i wygody przedstawiane są i poszukiwane jako wartości pierwszorzędne. Wy jednak, Drodzy Młodzi, nie lękajcie się głosić w każdej sytuacji Ewangelii Krzyża. Nie lękajcie się iść pod prąd!” - apelował Ojciec Święty do młodych.
Jan Paweł II przypomniał też, że 20 lat temu, na zakończenie Świętego Roku Odkupienia, przekazał młodzieży Krzyż Jubileuszu, wzywając jednocześnie młodych, aby byli „wiernymi uczniami Chrystusa, Króla ukrzyżowanego”. Od tej pory Krzyż przemierza liczne kraje w ramach przygotowań do kolejnych Światowych Dni Młodzieży i „stał się jasnym znakiem ufności, jaka rozjaśnia młode pokolenia trzeciego tysiąclecia”. - „Powierzam Wam Krzyż Chrystusa! Nieście go przez świat jako znak miłości Pana Jezusa do ludzkości i głoście wszystkim, że tylko w Chrystusie umarłym i zmartwychwstałym jest zbawienie i odkupienie” - te słowa sprzed 20 lat przypomniał Jan Paweł II młodym z Rzymu i Lacjum, zgromadzonym na Placu św. Piotra.
Na zakończenie uroczystej Mszy św., za pośrednictwem telewizji, wierni zgromadzeni na Placu św. Piotra połączyli się z Berlinem, gdzie odbyła się ceremonia przekazania Krzyża Światowych Dni Młodzieży młodym Niemcom. Krzyż przekazany został berlińczykom przez młodzież z Sarajewa na zakończenie trwającej rok peregrynacji po 26 krajach Europy. Pielgrzymka z Krzyżem ŚDM będzie obecnie kontynuowana po całych Niemczech. Ostatnim jej punktem będzie Kolonia, gdzie w sierpniu 2005 r. odbędą się uroczyste obchody XX Światowego Dnia Młodzieży.

Jan Paweł II do Polaków

„Serdecznie pozdrawiam wszystkich moich rodaków. Na progu Triduum Sacrum życzę, aby przepełniony duchem modlitwy udział w liturgii tych dni pozwolił wszystkim jak najgłębiej przeżyć tajemnicę zbawczej męki i śmierci Chrystusa oraz by stał się źródłem prawdziwej radości i obfitych łask w Niedzielę Wielkiej Nocy. Z serca Wam błogosławię. Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus! Wesołego Alleluja!”.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Audiencja generalna, 7 kwietnia 2004 r.

Apel o pomoc dla chrześcijan w Ziemi Świętej

„Nie możemy pogodzić się z perspektywą Ziemi Świętej bez chrześcijan” - powiedział w Radiu Watykańskim kard. Ignace Moussa I Daoud, prefekt Kongregacji Kościołów Wschodnich. Jak co roku przed Wielkanocą, 5 kwietnia wystosował on do wszystkich biskupów apel o pomoc wspólnotom chrześcijańskim w tym regionie świata.
Przemawiając przed mikrofonami rozgłośni papieskiej, syryjski dostojnik Kościoła podkreślił, że najcenniejszą formą pomocy są pielgrzymki, których bezpieczeństwo gwarantują obie strony konfliktu izraelsko-palestyńskiego, zdające sobie sprawę z tego, jakie znaczenie dla mieszkańców tych terenów ma turystyka religijna. „Chrześcijanie Ziemi Świętej proszą o pomoc w przezwyciężeniu izolacji, która ciąży im niczym kamień u Grobu Pańskiego” - oświadczył kard. Daoud.

Apel do młodych z Opus Dei

Reklama

Apel do młodych ludzi, by nie lękali się nonkonformizmu i dawali świadectwo Chrystusowi, skierował 5 kwietnia Papież Jan Paweł II do uczestników tradycyjnego przedświątecznego zlotu studentów - członków i sympatyków Opus Dei - UNIV 2004.
„W szczególny sposób zachęcam Was do szerzenia chrześcijańskiego światopoglądu przez cnotę czystości - powiedział Ojciec Święty, zwracając się do 3 tys. osób, które przybyły do Auli Pawła VI. - Wy, Drodzy Młodzi z UNIV, jesteście zaczynem radości. Ulepszanie świata musicie zacząć od siebie, przystępując często do sakramentów pokuty i Eucharystii” - dodał.
Jan Paweł II apelował też o posługiwanie się innym językiem aniżeli środki przekazu, lansujące powierzchowny i nieodpowiedni obraz życia.

Papieski List do kapłanów na wielki czwartek

„Przekazujcie dzieciom i młodym «eucharystyczne zdumienie», które pragnąłem rozbudzić przez encyklikę Ecclesia de Eucharistia” - apeluje Jan Paweł II w wielkoczwartkowym Liście do kapłanów. W dokumencie Ojciec Święty nawiązuje do swojej encykliki, wydanej w ubiegłym roku, także w Wielki Czwartek. Podkreśla potrzebę kształtowania nowych powołań kapłańskich i przypomina, z jaką uległością Chrystus złożył tajemnicę Eucharystii w „ubogie dłonie kapłana”.
Na początku Listu Jan Paweł II przywołuje dwa liturgiczne wydarzenia Wielkiego Czwartku: Mszę św. Krzyżma oraz Mszę Wieczerzy Pańskiej. Pierwsze jest znakiem jedności kapłanów ze swoim biskupem i stoi w centrum sakramentalnego życia diecezji. Ta misja jest przedłużana podczas wieczornej Mszy św. - szczególnej celebracji Ostatniej Wieczerzy, która leży u podstaw Kościoła i kapłaństwa. „Zostaliśmy zrodzeni z Eucharystii - przypomina swoim braciom w kapłaństwie i wszystkim wiernym Jan Paweł II.
- W Wieczerniku kapłani zostali powołani osobiście, jeden po drugim, aby otrzymać z rąk Pana Chleb Eucharystyczny, który mają rozdzielać jako umocnienie dla Ludu Bożego - pisze Papież. - Stajemy zdumieni i zaskoczeni, widząc, z jaką uległością i pokorą Bóg zapragnął złączyć się z człowiekiem”. Chrystus uobecnia w czasie swoją Ofiarę poprzez „ubogie dłonie kapłana”. Kapłaństwo jest służbą dla zgromadzenia wiernych. Co prawda, Chrystus jest obecny w całym Kościele, ale sami wierni nie są w stanie „ani «sprawować» Eucharystii, ani «ustanowić sobie» kapłana urzędowego”. „Kapłaństwo i Eucharystię Chrystus powierzył Apostołom i ich następcom” - podkreśla Jan Paweł II.
Te dary wymagają nieustannego dziękczynienia i troski o ich przekazywanie dalej. Modlitwa i świadectwo życia mają służyć „duszpasterstwu powołaniowemu” - podkreśla Ojciec Święty i dodaje: „Najpierw jednak konieczna jest nasza osobista wierność”.
List kończy się wezwaniami z Litanii do Jezusa Chrystusa Kapłana i Żertwy, opublikowanej przez Papieża w książce Dar i tajemnica, oraz zawierzeniem kapłanów Maryi.

Biskupi USA z wizytą „Ad Limina”

O skandalu obyczajowym w amerykańskim Kościele i konieczności odbudowy zaufania oraz odnowy duchowej wspomniał Jan Paweł II w przemówieniu skierowanym 2 kwietnia do amerykańskich biskupów, składających wizytę ad limina apostolorum.
Papież podkreślił, że do spotkania w Watykanie dochodzi w trudnym momencie historii Kościoła w USA. Wielu biskupów mówiło już o „bólu wyrządzonym przez skandal wykorzystywania seksualnego w dwóch ostatnich latach i o pilnej potrzebie odbudowy zaufania oraz krzewienia idei gojenia ran wśród biskupów, księży i świeckich” w Stanach Zjednoczonych.
„Jestem przekonany, że okazana przez Was wola uznania i zajęcia stanowiska wobec błędów i porażek z przeszłości wraz z jednoczesnym dążeniem do wyciągnięcia lekcji na przyszłość w znacznym stopniu przyczyni się do pracy na rzecz pojednania i odnowy” - powiedział Jan Paweł II. Dodał, że historia Kościoła dowodzi, iż nie może być mowy o skutecznej reformie bez wewnętrznej odnowy.
Papież zapewnił biskupów z USA o swym zaufaniu do Kościoła w tym kraju i o swym uznaniu dla głębokiej wiary amerykańskich katolików, a także o wdzięczności dla nich za wkład w życie amerykańskiego społeczeństwa oraz Kościoła na całym świecie. Zauważył, że obecne trudności przynoszą także nadzieję, która „zawieść nie może” (por. Rz 5, 5), ponieważ jej korzenie tkwią w Duchu Świętym, budzącym nową energię, wyzwania i misje w Ciele Chrystusa.

2004-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

W Lublinie dziecko przeżyło aborcję

2026-05-28 14:48

[ TEMATY ]

aborcja

Lublin

Adobe Stock

Fundacja Życie i Rodzina otrzymała oficjalne potwierdzenie, że w Wojewódzkim Szpitalu Specjalistycznym im. Stefana Kardynała Wyszyńskiego w Lublinie dziecko przeżyło aborcję. Najprawdopodobniej była to późna aborcja eugeniczna na zaświadczenie od psychiatry.

Szpital zataja dokładną datę zdarzenia, a także ukrywa, co zrobiono z dzieckiem, ile ono żyło i w jaki sposób zostało pozbawione życia. W odpowiedzi na pytania w ramach dostępu do informacji publicznej dyrekcja lubelskiego szpitala potwierdziła, że w okresie od 1 stycznia do końca 2025 roku jedno dziecko przeżyło swoją aborcję. W ciągu ostatnich 3 lat w murach tej lecznicy zabito: 2023 – 1 dziecko, 2024 – 2 dzieci, 2025 – 4 dzieci.
CZYTAJ DALEJ

Św. Joanna d´Arc

[ TEMATY ]

Joanna d'Arc

pl.wikipedia.org

Drodzy bracia i siostry, Chciałbym wam dzisiaj opowiedzieć o Joannie d´Arc, młodej świętej, żyjącej u schyłku Średniowiecza, która zmarła w wieku 19 lat w 1431 roku. Ta młoda francuska święta, cytowana wielokrotnie przez Katechizm Kościoła Katolickiego, jest szczególnie bliska św. Katarzynie ze Sieny, patronce Włoch i Europy, o której mówiłem w jednej z niedawnych katechez. Są to bowiem dwie młode kobiety pochodzące z ludu, świeckie i dziewice konsekrowane; dwie mistyczki zaangażowane nie w klasztorze, lecz pośród najbardziej dramatycznych wydarzeń Kościoła i świata swoich czasów. Są to być może najbardziej charakterystyczne postacie owych „kobiet mężnych”, które pod koniec średniowiecza niosły nieustraszenie wielkie światło Ewangelii w złożonych wydarzeniach dziejów. Moglibyśmy je porównać do świętych kobiet, które pozostały na Kalwarii, blisko ukrzyżowanego Jezusa i Maryi, Jego Matki, podczas gdy apostołowie uciekli, a sam Piotr trzykrotnie się Go zaparł. Kościół w owym czasie przeżywał głęboki, niemal 40-letni kryzys Wielkiej Schizmy Zachodniej. Kiedy w 1380 roku umierała Katarzyna ze Sieny, mamy papieża i jednego antypapieża. Natomiast kiedy w 1412 urodziła się Joanna, byli jeden papież i dwaj antypapieże. Obok tego rozdarcia w łonie Kościoła toczyły się też ciągłe bratobójcze wojny między chrześcijańskimi narodami Europy, z których najbardziej dramatyczną była niekończąca się Wojna Stulenia między Francją a Anglią. Joanna d´Arc nie umiała czytań ani pisać. Można jednak poznać głębiej jej duszę dzięki dwóm źródłom o niezwykłej wartości historycznej: protokołom z dwóch dotyczących jej Procesów. Pierwszy zbiór „Proces potępiający” (PCon) zawiera opis długich i licznych przesłuchań Joanny z ostatnich miesięcy jej życia ( luty-marzec 1431) i przytacza słowa świętej. Drugi - Proces Unieważnienia Potępienia, czyli "rehabilitacji" (PNul) zawiera zeznania około 120 naocznych świadków wszystkich okresów jej życia (por. Procès de Condamnation de Jeanne d´Arc, 3 vol. i Procès en Nullité de la Condamnation de Jeanne d´Arc, 5 vol., wyd. Klincksieck, Paris l960-1989). Joanna urodziła się w Domremy - małej wiosce na pograniczu Francji i Lotaryngii. Jej rodzice byli zamożnymi chłopami. Wszyscy znali ich jako wspaniałych chrześcijan. Otrzymała od nich dobre wychowanie religijne, z wyraźnym wpływem duchowości Imienia Jezus, nauczanej przez św. Bernardyna ze Sieny i szerzonej w Europie przez franciszkanów. Z Imieniem Jezus zawsze łączone jest Imię Maryi i w ten sposób na podłożu pobożności ludowej duchowość Joanny stała się głęboko chrystocentryczna i maryjna. Od dzieciństwa, w dramatycznym kontekście wojny okazuje ona wielką miłość i współczucie dla najuboższych, chorych i wszystkich cierpiących. Z jej własnych słów dowiadujemy się, że życie religijne Joanny dojrzewa jako doświadczenie mistyczne, począwszy od 13. roku życia (PCon, I, p. 47-48). Dzięki "głosowi" św. Michała Archanioła Joanna czuje się wezwana przez Boga, by wzmóc swe życie chrześcijańskie i aby zaangażować się osobiście w wyzwolenie swojego ludu. Jej natychmiastową odpowiedzią, jej „tak” jest ślub dziewictwa wraz z nowym zaangażowaniem w życie sakramentalne i modlitwę: codzienny udział we Mszy św., częsta spowiedź i Komunia św., długie chwile cichej modlitwy prze Krucyfiksem lub obrazem Matki Bożej. Współczucie i zaangażowanie młodej francuskiej wieśniaczki w obliczu cierpienia jej ludu stały się jeszcze intensywniejsze ze względu na jej mistyczny związek z Bogiem. Jednym z najbardziej oryginalnych aspektów świętości tej młodej dziewczyny jest właśnie owa więź między doświadczeniem mistycznym a misją polityczną. Po latach życia ukrytego i dojrzewania wewnętrznego nastąpiły krótkie, lecz intensywne dwulecie jej życia publicznego: rok działania i rok męki. Na początku roku 1429 Joanna rozpoczęła swoje dzieło wyzwolenia. Liczne świadectwa ukazują nam tę młodą, zaledwie 17-letnią kobietę jako osobę bardzo mocną i zdecydowaną, zdolną do przekonania ludzi niepewnych i zniechęconych. Przezwyciężywszy wszystkie przeszkody spotyka następcę tronu francuskiego, przyszłego króla Karola VII, który w Poitiers poddaje ją badaniom przeprowadzanym przez niektórych teologów Uniwersytetu. Ich ocena jest pozytywna: nie dostrzegają w niej nic złego, lecz jedynie dobrą chrześcijankę. 22 marca 1429 Joanna dyktuje ważny list do króla Anglii i jego ludzi, oblegających Orlean (tamże, s. 221-22). Proponuje w nim prawdziwy, sprawiedliwy pokój między dwoma narodami chrześcijańskimi, w świetle imion Jezusa i Maryi, ale jej propozycja zostaje odrzucona i Joanna musi angażować się w walkę o wyzwolenie miasta, co nastąpiło 8 maja. Innym kulminacyjnym momentem jej działań politycznych jest koronacja Karola VII w Reims 17 lipca 1429 r. Przez cały rok Joanna żyje między żołnierzami, pełniąc wśród nich prawdziwą misję ewangelizacyjną. Istnieje wiele ich świadectw o jej dobroci, męstwie i niezwykłej czystości. Wszyscy, łącznie z nią samą, mówią o niej „la pulzella” - czyli dziewica. Męka Joanny zaczęła się 23 maja 1430, gdy jako jeniec wpada w ręce swych wrogów. 23 grudnia zostaje przewieziona pod strażą do miasta Rouen. To tam odbywa się długi i dramatyczny Proces Potępienia, rozpoczęty w lutym 1431 r. a zakończony 30 maja skazaniem na stos. Był to proces wielki i uroczysty, któremu przewodniczyli dwaj sędziowie kościelni: biskup Pierre Cauchon i inkwizytor Jean le Maistre. W rzeczywistości kierowała nim całkowicie duża grupa teologów słynnego Uniwersytetu w Paryżu, którzy uczestniczyli w nim jako asesorzy. Podziel się cytatem
CZYTAJ DALEJ

Czechy: Skradziona niedawno relikwia św. Zdzisławy wróciła do bazyliki

2026-05-30 15:23

[ TEMATY ]

św. Zdzisława

policie.gov.cz

Do bazyliki w Jablonnem w regionie Libereca powróciła w sobotę skradziona niedawno czaszka św. Zdzisławy. Relikwię przekazali przedstawiciele policji na zakończenie pielgrzymki zorganizowanej w dniu świętej.

Konserwatorka, która pracowała nad zagrożoną podczas kradzieży czaszką świętej z XIII w., przekazała uratowaną relikwię arcybiskupowi Pragi Stanisławowi Przibylowi, który odprawiał główną Mszę dla kilkuset pielgrzymów. Arcybiskup pokazał ją zgromadzonym i położył na ołtarzu głównym. Pozostanie tam wystawiona do wieczora. To ostatnia możliwość zobaczenia relikwii.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję