Pielgrzymi przybywający na Jasną Górę od pewnego czasu zatrzymują się dłużej niż do tej pory na progu przed wejściem do Kaplicy Cudownego Obrazu Matki Bożej. Od 26 sierpnia 2012 r. bowiem na murze sanktuarium widnieje tablica z tekstem Jasnogórskich Ślubów Narodu Polskiego, które napisał kard. Stefan Wyszyński w Komańczy, podczas swojego uwięzienia, a naród polski uroczyście złożył 26 sierpnia 1956 r. na Jasnej Górze. W realizacji Ślubów tkwi wielka nadzieja również pokolenia Polaków żyjących w naszych, bardzo trudnych czasach, gdy prawie wszystko się chwieje. O wypełnienie Ślubów wytrwale modli się codziennie Jasna Góra. Szczególnie pamiętano o nich podczas tegorocznej nowenny przed uroczystością ku czci Najświętszej Maryi Panny Jasnogórskiej, trwającej od 17 do 26 sierpnia.
W dniach nowenny, obok wieczornych Mszy św. ze specjalnymi kazaniami, głoszone były poranne katechezy, w które radiosłuchacze włączali się „na żywo” za pośrednictwem fal Radia Maryja, Radia Jasna Góra i Radia Fiat. Katechezy głosili: abp Wacław Depo, o. Kamil Szustak, ks. Teofil Siudy, o. Zachariasz Jabłoński i abp Andrzej Dzięga. Ich tematem była aktualność przesłania Jasnogórskich Ślubów Narodu Polskiego, a prezentowane treści dały możliwość przeprowadzenia rachunku sumienia z realizacji przyrzeczeń złożonych przez Naród w 1956 r. Staje się to szczególnie ważne obecnie, gdy w Kościele został otwarty Rok Wiary.
Wielki prymas Polski kard. Stefan Wyszyński mówił: „Tak mocno wierzę w to, że to Opatrzność dała Polsce dodatkową pomoc, wiążącą Naród w trudnych chwilach. Jasna Góra jest ostatnią deską ratunku dla Narodu (...). To niemal narodowy Nazaret”.
Pragnąc skorzystać z tej duchowej szansy przylgnięcia do Maryi, szczególnie w związku z Rokiem Wiary, proponujemy Czytelnikom „Niedzieli” zapoznanie się z treściami nowennowych katechez radiowych. Jasnogórskie Śluby Narodu Polskiego to przecież program odrodzenia moralnego i „Polska Karta Praw Człowieka”, jak się wyraził Jan Paweł II, gdzie obok wezwania do obrony życia nienarodzonych i nierozerwalności małżeństwa jest wyrażona m.in. troska o bezdomnych, biednych i głodnych. To treści aktualne dziś tak samo, jak w czasach kard. Stefana Wyszyńskiego. W bieżącym numerze „Niedzieli” drukujemy pierwszą katechezę, którą abp Wacław Depo wygłosił 17 sierpnia 2012 r.
Saul wyrusza z trzema tysiącami wybranych, aby schwytać Dawida. Liczba podkreśla przewagę króla i jego lęk. Dawid żyje wśród skał i jaskiń, na ziemi pogranicza. Tam serce uczy się zawierzenia. Saul wchodzi do jaskini. Dawid z ludźmi pozostaje w głębi. W ustach towarzyszy pojawia się odczytanie chwili jako znaku od Boga. Dawid podchodzi i odcina rąbek płaszcza. Ten gest wygląda drobno, a płaszcz w Biblii niesie znaczenie godności i władzy. Tekst mówi, że „zadrżało serce” Dawida. W hebrajskim pobrzmiewa (wayyak lēb), uderzenie sumienia. Wystarcza mu sam znak. Zatrzymuje swoich ludzi i wypowiada słowa o „pomazańcu Pana” (māšîaḥ JHWH). Namaszczenie wiąże króla z decyzją Boga także w czasie błędu króla. W tej księdze rąbek płaszcza już raz pojawił się przy Saulowej utracie królestwa. Rozdarcie płaszcza w 1 Sm 15 towarzyszyło wyrokowi Samuela. Tutaj odcięty rąbek zapowiada zmianę, a Dawid nie przyspiesza jej przemocą. Wychodzi za Saulem, woła go i pada na twarz. Nazywa Saula „panem moim, królem”. Pokora otwiera przestrzeń prawdy. Dawid pokazuje skrawek płaszcza jako dowód, że jego ręka nie szuka krwi. Wzywa Pana na sędziego i oddaje Mu spór. Brzmi przysłowie o złu, które rodzi zło. Dawid nie chce podtrzymywać tej fali. Słowo i gest poruszają Saula. Król płacze i uznaje sprawiedliwość Dawida. Prosi o przysięgę w sprawie potomstwa, bo królowanie w Izraelu dotyka pamięci rodu i imienia. Dawid przysięga. Opowiadanie rysuje obraz władzy poddanej Bogu i serca, które wybiera miłosierdzie w chwili największej przewagi. W tej scenie zwycięstwo ma kształt opanowania, a jaskinia staje się szkołą serca.
Boże ojców naszych, wielki i miłosierny! Panie życia i pokoju, Ojcze wszystkich ludzi. Twoją wolą jest pokój, a nie udręczenie. Potęp wojny i obal pychę gwałtowników. Wysłałeś Syna swego Jezusa Chrystusa, aby głosił pokój bliskim i dalekim i zjednoczył w jedną rodzinę ludzi wszystkich ras i pokoleń.
Papież – wbrew temu, co próbują dziś wmówić zachodnie elitom – nie jest reliktem minionej epoki ani hamulcowym postępu. Jego nauczanie okazuje się dziś czymś znacznie bardziej aktualnym i praktycznym: realnym wsparciem dla cywilizacji, która znalazła się w demograficznym potrzasku. USA i Unia Europejska starzeją się w tempie, jakiego nie znała nowożytna historia. Społeczeństwa bogacą się, a jednocześnie kurczą. I to nie jest przypadek, lecz efekt wyborów kulturowych.
Paradoks polega na tym, że te same kraje, które w imię radykalnej sekularyzacji odrzuciły chrześcijańską wizję człowieka, dziś popełniają na sobie narodowe samobójstwo. Aborcja stała się „modna”, wręcz tożsamościowa. Nie jako dramatyczny wyjątek, ale jako element stylu życia. Efekt? Cywilizacja, w której dziecko – świadomie lub nie – zaczyna być postrzegane jako zagrożenie: dla kariery, wygody, planów, narracji.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.